"Cid" (En toda a entrada)

Desviación do que está considerado como normal ou natural por un sistema moral establecido.

Singularidade que se presenta cando os valores obtidos dun conxunto de observacións dunha magnitude distan do valor medio obtido co total das observacións.

Distorsión da cor ou da forma nunha imaxe fotográfica causada por un obxectivo.

1. Discrepancia, nun sistema óptico, entre a imaxe real e a preeditada polas fórmulas habituais.

2. Aberración dos sistemas dióptricos (lentes) que proxecta unha coloración ou irisación nos bordos da imaxe.

3. Aberración que ten a súa orixe na forma da superficie do dióptrico ou na maneira de incidir o feixe luminoso sobre o dióptrico.

4. Alteración que experimenta a frecuencia das ondas sonoras cando o punto emisor se achega ou se afasta do receptor.

Anomalía no número ou na estrutura normal dos cromosomas.

Fenómeno polo que a dirección aparente en que se ve un astro é diferente da dirección real.

Lugar ao descuberto.

Pequeno intervalo de tempo en que deixa de chover.

Relaxación dun tendón producida por un esforzo 1excesivo.

Suco destinado ao rego dos campos.

1. Estreitar ou dar forma a algunha cousa ata sacarlle punta ou bico.

2. Rematar en punta a parte superior dun palleiro.

Acción de amorear terra ao redor do talo das plantas ao mesmo tempo que se van arrincando as consideradas malas herbas.

Tocar co bico.

Facer unha cortadela nunha árbore.

Furar un pito o ovo que o envolve para saír á vida.

Determinar marcas de orientación no mar coa axuda das estrelas e dos accidentes xeográficos da costa.

Relativo ou pertencente á lingua abkhazo-adigueo.

Grupo occidental das linguas caucásicas setentrionais. Comprende o adigueo, o kabardino e o cherkés, que poden agruparse baixo o antigo nome de circasiano; o abkhazo e o ubikh. Caracterízanse pola pobreza do sistema vocálico, dous ou tres fonemas, compensada pola riqueza do consonantismo.

Cantidade que se paga.

Acreditación en que se dá veracidade de calquera cousa.

Deformar unha cousa facéndolle un vulto ou un afundimento.

Facer que quede mal cocida unha comida.

Formarse bolos nunha substancia. Tm v pron.

Cocer mal unha comida. Tm v pron.

Facerse un avultamento nunha cousa.

Experimentar aversión por algo ou alguén.

Causar desagrado ou aversión algo ou alguén.

Abandonar as aves adultas os niños con ovos ou crías ao decatarse de que remexeron nel.

Sentir fastío ou aburrimento por algo.

Infectarse unha ferida, gran ou tumor.

aborrecer.

Que se sente molesto ou doído moralmente por algo.

Que sente fastío, desagrado ou desgusto por algo.

Que está infectada algunha parte do corpo.

aboubar.

Que está sen capacidade de reacción.

Que amosa asombro.

Acción de desgaste por fricción.

Raspadura feita sobre un pergameo ou sobre outros soportes previamente escritos co fin de volver escribir por riba.

1. Acción de destruír, extirpar, exulcerar ou separar cirurxicamente.

2. Exulceración dos fragmentos mucosos miúdos.

3. Destrución, por desgaste, dos tecidos duros do dente, esmalte e dentina.

4. Método empregado en dermatoloxía para corrixir unha cicatriz vizosa.

Acción irritante dos purgantes drásticos.

Técnica de gravado empregada habitualmente na realización de petroglifos.

Proceso de erosión ou desgaste das rochas por acción mecánica, rozamento ou fricción.