"Amati" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 129.

    1. Que é o resultado directo dunha cousa.

    2. Que non cambia das súas conviccións e actúa de forma que non contradí as súas ideas.

    3. Segundo termo dunha correlación gramatical que segue o antecedente.

    4. Motivo melódico que nunha fuga ou nun canon responde ou imita a proposición chamada antecedente.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de construír.

      1. Actividade ou industria de construír ou edificar, especialmente obras de enxeñaría ou arquitectónicas.

      2. Parte da industria que comprende o proxecto e a construción de navíos.

    2. Obra construída, especialmente de enxeñaría ou de arquitectura.

      1. Unidade lingüística sintagmática ou morfolóxica que pode estar formada por unidades pertencentes a un nivel xerárquico inferior, encadeadas sintagmática ou gramaticalmente e que, ademais, poden pertencer a unha unidade superior.

      2. Construción que, nunha oración, non depende sintacticamente de ningún elemento concreto.

      3. Construción que se fundamenta no sentido, independentemente das concordancias gramaticais.

      4. Construción que, segundo L. Bloomfield, ten a mesma clase formal ca un ou varios dos seus constituíntes.

      5. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Que se pode contar.

      2. Aplícase aos substantivos que son susceptibles de cuantificación gramatical e que, polo tanto, denotan entidades separables.

      1. Relativo ou pertencente á contabilidade.

      2. Persoa que exerce a contabilidade como profesión.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de conxugar ou conxugarse.

    2. Ordenación dun sistema de paradigmas en que se expresan todos os morfemas gramaticais do verbo: a voz, o tempo, o aspecto, o modo, o número e a persoa.

      1. Unión dos gametos, especialmente na isogamia.

      2. Proceso particular de reprodución sexual dos cilióforos, onde intercambian material cromatínico con modificacións nucleares que conducen a unha división binaria.

      3. Tipo de reprodución sexual que se produce nalgunhas algas e que consiste na unión de dous acinetos.

      4. Mecanismo de intercambio xénico, propio das bacterias, que consiste no establecemento de pontes citoplasmáticas a través do pelo sexual pola que se transmiten plásmidos dunha célula a outra; nalgúns casos, estes plásmidos levan unidos fragmentos do cromosoma da célula doadora.

    3. Operación que fai corresponder a toda partícula fundamental a súa antipartícula e, por extensión, o operador que realiza esta acción.

    4. Utilización de fenómenos de óptica non lineal para inverter unha onda luminosa de xeito que a onda de retorno percorra exactamente a traxectoria da onda incidente.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de conxunguir ou conxunguirse.

      1. Palabra gramatical, invariable morfoloxicamente, que actúa como relacionante ou nexo entre dúas oracións ou ben entre dúas palabras ou frases que desempeñan a mesma función dentro da oración en que se integran.

      2. Conxunción que indica contrariedade ou oposición entre os elementos que une.

      3. Conxunción que introduce a causa de por que se produciu un determinado efecto.

      4. Conxunción que introduce o segundo termo dunha comparación.

      5. Conxunción que introduce a  oración en función de suxeito, complemento directo ou atributo.

      6. Conxunción que introduce a idea de obxección ou dificultade que non impide a realización dunha acción.  

      7. Conxunción que introduce a oración que indica a condición necesaria para que se realice algo.

      8. Conxunción que introduce elementos equivalentes.

      9. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de coordinar.

    2. Construción que se obtén ao unir, de forma concatenada, dous ou máis elementos dun mesmo nivel gramatical.

      1. Formación dun enlace químico entre un elemento, un ión ou un composto de natureza electrófila e un ión ou molécula nucleófila.

      2. Nun composto de coordinación, número de átomos ou de grupos de átomos que se enlazan directamente co átomo central do composto.

    3. Proceso de integración da información sensorial recibida para producir unha resposta axeitada, controlado polo cerebelo.

    4. Principio xeral de relación entre os órganos da administración pública que non están relacionados xerarquicamente entre si, para conseguir unha actuación conxunta harmónica.

    5. Función reservada para o estado, en relación con algunhas materias sobre as que a constitución e os estatutos establecen o reparto de competencias entre este e as comunidades autónomas.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente a un cronograma.

    2. Que constitúe un cronograma.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Signo gramatical usado para indicar un son aspirado rudo (espírito áspero). Represéntase por ‹ (medio H) nos manuscritos latinos antigos e medievais.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente á deíxe.

    2. Elemento gramatical que realiza a función da deíxe.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente á deliberación.

    2. Que delibera.

    3. Aplícase a calquera unidade gramatical con que o suxeito da enunciación se pregunta “que debe facer ante máis dunha posibilidade”.

    VER O DETALLE DO TERMO