consecuente

consecuente

lat consequēnte, p pres de consĕqui ‘seguir’

Plural: consecuentes
  1. adx

    Que é o resultado directo dunha cousa.

  2. adx

    Que non cambia das súas conviccións e actúa de forma que non contradí as súas ideas.

  3. s f [LING ]

    Segundo termo dunha correlación gramatical que segue o antecedente.

  4. s f [MÚS ]

    Motivo melódico que nunha fuga ou nun canon responde ou imita a proposición chamada antecedente.

Sinónimos

Confrontacións

coherente, congruente

Citas

  • Nunca foi unha persoa consecuente coas súas opinións
  • O esforzo comporta a súa consecuente recompensa