"ROM" (En toda a entrada)

Cetáceo da suborde dos misticetos, da familia dos balénidos, dos neobalénidos e dos estríctidos que poden acadar ata os 30 m de lonxitude. Carecen de dentes e no seu lugar teñen barbas que actúan como filtro para reter o plancto do que se alimentan, especialmente de krill. Durante o verán habitan nos mares fríos e durante o inverno nos temperados, onde nacen as crías.

Cada unha das láminas que presenta este mamífero na mandíbula superior que pola súa dureza ten diferentes aplicacións.

Lámina de calquera material semellante ao que se extrae da mandíbula superior do cetáceo do mesmo nome.

Balea, da familia dos escríctidos, de ata 15 m de lonxitude, coa aleta dorsal pouco prominente. Ten características anatómicas singulares e primitivas dentro das baleas.

Balea ártica, da familia dos balénidos, de ata 20 m de lonxitude, que presenta manchas brancas debaixo da cabeza, que carece de calosidades e ten o beizo inferior branco.

Que ten as propiedades do bálsamo.

Que contén bálsamo.

Que exhala aroma de bálsamo.

1. Aplícase á substancia que ten consistencia de bálsamo e acción antigonorreica.

2. Aplícase ao medicamento que contén aceites esenciais antisépticos e tonificantes do aparato respiratorio.

Oleorresina de aspecto máis ou menos viscoso que contén un ou dous ácidos aromáticos, o benzoico e o cinnámico, ou algúns derivados destes. Os bálsamos flúen de determinadas plantas e teñen propiedades medicinais.

1. Oleorresina semellante ao bálsamo auténtico pola aparencia e as propiedades, pero de composición química diferente.

2. Oleorresina máis próxima ás trementinas ca os bálsamos auténticos, que se extrae de Abies balsamea. Emprégase en preparacións ao microscopio e como adhesivo para montar as lentes dos instrumentos ópticos.

Calquera preparado galénico (bálsamo artificial) de composición máis ou menos complexa, con propiedades medicinais, xeralmente de uso externo e case en desuso.

Calquera cousa que alivia unha pena ou aflición.

Moldura que cingue a voluta do capitel xónico polo centro da súa cara lateral.

Muro que nos anfiteatros e teatros clásicos separaba os asentos das diferentes clases sociais e no que se abrían os vomitorios.

Cada un dos diversos tipos de cíngulos e bandas, como a correa da que pendía a espada que brandían os soldados romanos, que se usaban como insignia de oficial.

Unha das dobras da toga, a primeira que se forma, que vai desde o costado dereito ata o ombreiro esquerdo.

Tira de tea que vai desde o ombreiro ata o costado oposto e que atravesa o peito como insignia dalgún cargo ou honra.

Calquera fita ou tira feita de diversos materiais que presenta os bordos paralelos e máis longa ca ancha.

Bordo elástico que rodea a táboa do billar.

Aquilo que se estende sobre un espazo longo e relativamente estreito.

Liña ou calquera outro debuxo estreito e longo, en especial sobre tea.

Formación anatómica estreita e alongada.

Moldura arquitectónica longa e estreita.

Zona máis ou menos escura que se observa no sarcómero.

Calquera dos intervalos finitos que están dentro do dominio de valores dunha magnitude física.

Cada unha das dúas pezas da rede que prolongan o funil dunha arte de arrastre de fondo.

...

1. Anaco de tea, habitualmente rectangular, fixado por un lado a un pau ou hasta e que serve como símbolo ou insignia dunha nación, estado, cidade, dinastía, autoridade, partido, asociación, ou como un signo para identificar situacións xurídicas, militares ou técnicas.

2. Obxecto que reproduce o anterior en tea, papel ou outro material, empregado con fins diferentes.

3. Pintura ou representación das cores da bandeira.

4. Nacionalidade á que pertencen os buques mercantes que a portan.

Causa ou ideoloxía defendida por alguén.

1. Unidade militar que segue unha bandeira.

2. Unidade militar equivalente a un batallón.

Expedición exploratoria con finalidades económica. OBS: Tamén se denomina entrada.

...

Que utiliza a forza ou a ousadía e non a intelixencia. Tm s.

Que non ten cultura.

Que é admirable pola súa calidade.

1. Relativo ou pertencente aos pobos non gregos.

2. Sucesivas migracións de pobos non romanizados que se introduciron no Imperio Romano e contribuíron á destrución da súa parte occidental.