"UNE" (En toda a entrada)

Cano do roncón da gaita que o une ao fol.

Cana de millo ou de plantas semellantes sen espiga.

1. Igrexa ou edificio que contén as tumbas dos homes ilustres ou dos soberanos dun país.

2. Monumento funerario en que repousan varias persoas.

3. Templo destinado a todos os deuses na cultura grecolatina.

Conxunto das divindades dunha cultura.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘ao lado de’. OBS: Cando a palabra á que se une empeza por vogal, adopta a forma par-.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega para indicar que unha rocha é producida por metamorfismo dunha rocha sedimentaria.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega para indicar que, nun sistema de dous electróns, estes teñen spins de signo oposto.

Forma prefixada de orixe grega que, anteposta ao nome dun derivado bencénico disubstituído, indica que os dous substituíntes están unidos a átomos de carbono en posicións relativas 1,4.

Ángulo formado polas dúas rectas que unen o centro dun astro e os dous extremos dun segmento denominado liña ou lonxitude de base que, no caso dos astros que pertencen ao sistema solar, é o raio ecuatorial da Terra.

Diferenza que existe entre a imaxe observada no visor e a rexistrada no obxectivo.

Ángulo formado polas dúas visuais que, desde dous puntos de vista diferentes, van dirixidas sobre un mesmo obxecto.

Erro de lectura que se comete ao ler a posición dun índice sobre unha escala graduada se a visual que se dirixe sobre o índice non é perpendicular ao plano da escala. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

1. Parte terminal das extremidades abdominais do home que comprende o tarso, o metatarso e as dedas.

2. Parte dunha media ou dun calcetín que cobre o pé, do nocello para abaixo.

3. Tricofitose do pé, producida polo fungo Candida albicans, que se caracteriza polo arroibamento, vesiculación e fendas entre as dedas.

4. Deformidade permanente do pé, que o priva de tomar contacto coa terra polos seus puntos normais de apoio.

5. Deformidade que se caracteriza pola desaparición da ponte do pé, de maneira que se apoia a planta en terra.

1. Parte terminal de cada unha das patas dun animal.

2. Pezuño dos ungulados.

1. ...

1. Rabo dunha flor ou dunha inflorescencia.

2. Soporte alongado e relativamente groso.

1. Cinta de materia nerviosa que une diferentes partes da masa encefálica.

2. Prolongación do corpo que serve para soportar outros órganos.

Pel externa e delgada dalgunhas froitas.

Película que se forma na superficie de certos líquidos.

Pel curtida dun animal.

Peza de roupa forrada con pel curtida.

Pel fina que cobre e une algúns membros, como os dedos dalgúns animais.

Barra estrutural ou viga que une o vértice dunha armadura que se utiliza como cuberta co centro do tirante.

Elemento vertical e céntrico que soporta unha estrutura de pavillón ou os chanzos dunha escaleira de caracol.

Marca a oposición entre dous elementos ou membros que une, de xeito que o que se di no segundo é unha restrición do primeiro. OBS: Tamén se recolle a forma pro, aínda que na escrita se prefire a forma pero.

Obxección ou dificultade.