para-

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘ao lado de’. OBS: Cando a palabra á que se une empeza por vogal, adopta a forma par-.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega para indicar que unha rocha é producida por metamorfismo dunha rocha sedimentaria.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega para indicar que, nun sistema de dous electróns, estes teñen spins de signo oposto.

Forma prefixada de orixe grega que, anteposta ao nome dun derivado bencénico disubstituído, indica que os dous substituíntes están unidos a átomos de carbono en posicións relativas 1,4.