"Coll" (En toda a entrada)

Causar un dano físico a alguén ou a algo.

Botar algo a perder. Tm v pron.

Coller a rabia.

Acción de danzar.

1. Composición musical e serie de movementos que se realizan seguindo os pasos do baile ou o ritmo da música.

2. Danza típica da festa do Corpus conservada en Galicia en poucos lugares a partir do s XIX.

3. Danza documentada desde o s XVI para conmemorar o desenvolvemento da captura dun dragón que saía da súa cova para levar as mozas da vila.

4. Danza en que os bailadores levan arcos ataviados con fitas de cores.

5. Danza bailada por un grupo de seis a doce persoas na que cada unha delas colle unha fita de cor que está prendida nunha pértega, que ás veces leva enriba un boneco que se move ao ritmo da danza.

6. Danza de orixe moi antiga, que se documenta en toda a Península Ibérica, e na que participan entre oito e dezaseis bailaríns que danzan cun pau na man que se suxeita con fitas ao pulso e que levan un guía e, ás veces, van acompañados dun personaxe semellante ao rabelo.

Espectáculo de persoas que danzan.

Asunto pouco claro e sospeitoso.

...

Facer alguén, de xeito voluntario, que algo pase a ser doutra persoa.

Xurdir algunha cousa doutra que se considera a súa orixe.

Ser causa de que algo ou alguén adquira unha determinada cousa, calidade ou estado.

Facer que algo teña certa forma ou características.

Deixar ver algo, como mostras, sinais ou probas.

Publicar ou dar a coñecer algo.

Mostrar ou executar un espectáculo.

Facer que alguén dispoña da situación que se expresa.

Atribuír un significado ou un valor a algo.

Propinar un golpe a alguén.

...

Que ocupa o lugar número dez nunha serie.

Que se corresponde con cada unha das dez partes iguais en que se divide unha todo. Tm s m.

1. Obriga universal de pagarlle á Igrexa ou ao monarca a décima parte da colleita ou das mercancías que pasaba dun reino a outro.

2. Imposto universal que gravaban os cristiáns coa décima parte do valor de todos os produtos derivados das súas actividades.

3. Imposto universal que recaía sobre os froitos ou produtos dos predios, tanto rústicos coma urbanos.

Décima parte dun billete de lotaría.

1. Acción de decidir ou decidirse.

2. Aquilo que se decidiu.

Calidade de decidido.

1. Calquera resolución ou fallo dun xuíz ou do tribunal competente, en calquera controversia sometida á autoridade xudicial.

2. Parte dispositiva dun acto que implica poder resolutorio nun expediente administrativo, nunha sentenza dun preito civil ou nunha causa criminal.

3. Disposición comunitaria de dereito derivado, obrigatoria en todos os seus elementos.

4. Parte dispositiva dunha lei ou regulamento.

Teoría matemática que consiste nunha aproximación unificadora á estatística matemática, baseada no concepto de xogo de estratexia, que inclúe a estimación puntual e por intervalos, e tamén a teoría dos contrastes de hipóteses.

Acción e efecto de declarar ou declararse.

1. Acto xurídico polo que unha persoa relata o que sabe en relación cuns feitos a un funcionario público ou tribunal.

2. Exposición, feita normalmente por escrito, dos impostos, tributos e feitos impoñibles en xeral.

3. Acto unilateral realizado por un estado destinado a producir efectos de dereito nas relacións internacionais.

4. Fórmula de convenio entre estados no que un deles informa da apertura de hostilidades contra o outro.

5. Sentenza emitida polo Tribunal Consitucional que declara unha norma, ou parte desta, coma non conforme á Constitución.

6. Delito contra a administración de xustiza que consiste na alteración da verdade nunha declaración susceptible de producir efectos xurídicos, en particular, no falso testemuño formulado contra o reo en causa criminal.

7. Manifestación oral, escrita ou mímica, feita baixo xuramento a requirimento da autoridade xudicial ou administrativa, ou de xeito voluntario ante notario.

Documento que o suxeito pasivo lle presenta á administración tributaria, no que se recollen as circunstancias que constitúen o feito impoñible dun tributo.

Aplícase ás terras que pertencían ao estado romano e nas que se asentaban os colonos, que pagaban o décimo sobre as súas colleitas.

ía transversal, orientada de O a L, que se trazaba nas cidades e nos campamentos romanos.

Porta que nos campamentos romanos se situaba no extremo oposto ao inimigo.

Cantidade dalgunha substancia que se pode coller cun dedo e que queda pegada nel.

Mancha que se deixa cando se toca un obxecto cos dedos.

Golpe que se dá co dedo.

Estrutura ósea localizada na parte distal das extremidades dos vertebrados que ten, as máis das veces, independencia de movementos.

Rexión do ADN que regula a expresión dun xene situado nas proximidades e que está estabilizada por un átomo de cinc.

Carencia física ou moral que algunha persoa ten de algo, de xeito que a converte en imperfecta.

Carencia das calidades propias dalgunha cousa.

1. icio dunha cousa que fai diminuír o seu valor e que, en ocasións, pode determinar a súa incapacidade para facer o uso ao que está destinada.

2. Omisión dalgún requisito que a lei esixe nos actos xurídicos e que, se é esencial, orixina a nulidade do acto.

3. Falta derivada da incorrecta aplicación das normas procesuais nunha causa que pode afectar á validez da sentenza xudicial

4. Carencia ou imperfección que existe nun título que pode impedir a súa inscrición no rexistro da propiedade.

Interrupción da regularidade da rede cristalina dun sólido.

Diferenza entre a suma das masas dos nucleóns que compoñen un núcleo atómico e a masa do núcleo enteiro, ou entre a masa dos compoñentes dun átomo e a do átomo enteiro.