"ectro" (En toda a entrada)

1. Porción dunha curva.

2. Lugar xeométrico dos puntos P do plano polos que as semirrectas PA PB que os unen aos extremos AB dun determinado segmento AB = l, forman todas un mesmo ángulo dado α.

3. Arcos pertencentes a circunferencias concéntricas.

4. Designación das funcións inversas das funcións circulares: arcoseno, arcocoseno, arcotanxente e arcocotanxente.

1. Formación anatómica, natural ou patolóxica, do organismo en forma de arco.

2. Arco formado por dúas rectas que se cortan no vértice.

3. Óso da meixela que é o punto de articulación do maxilar inferior.

4. Relevo óseo situado por riba das órbitas oculares.

...

estimenta formada polo conxunto de pezas de ferro que protexía o corpo dos antigos combatentes.

Conxunto de pezas unidas entre si que constitúen a parte ríxida que sostén un obxecto.

Conxunto de barras ou cables de aceiro que forman o esqueleto dunha peza de formigón.

Peza metálica concibida para ser sometida á acción dun imán ou dun electroimán; normalmente é de ferro ou de aceiro.

Relativo ou pertencente ao oído ou á orella.

Relativo á audición.

Transductor electroacústico que transforma un sinal eléctrico en ondas de son e que, a diferenza dun altofalante, se dirixe directamente á orella do oínte.

Fenómeno polo que un campo magnético alterno produce forzas electromotrices sobre un condutor que non está conectado a un campo eléctrico.

Síntese mental que dirixe e coordina as diversas funcións elementais para conseguir unha acción harmónica adaptada aos  obxectivos finais do individuo.

Tira de tea que vai desde o ombreiro ata o costado oposto e que atravesa o peito como insignia dalgún cargo ou honra.

Calquera fita ou tira feita de diversos materiais que presenta os bordos paralelos e máis longa ca ancha.

Bordo elástico que rodea a táboa do billar.

Aquilo que se estende sobre un espazo longo e relativamente estreito.

Liña ou calquera outro debuxo estreito e longo, en especial sobre tea.

Formación anatómica estreita e alongada.

Moldura arquitectónica longa e estreita.

Zona máis ou menos escura que se observa no sarcómero.

Calquera dos intervalos finitos que están dentro do dominio de valores dunha magnitude física.

Cada unha das dúas pezas da rede que prolongan o funil dunha arte de arrastre de fondo.

...

Parte inferior dalgunha cousa onde esta descansa sobre o seu soporte.

Parte máis importante que constitúe ou intervén nunha determinada cousa.

Feito ou cousa que orixina algo ou que constitúe o seu principio.

Conxunto de membros efectivos dunha organización formal que non ocupan cargos burocráticos nin directivos.

1. Parte dun órgano que se une a outro máis céntrico.

2. Zona próxima á unión co tórax, nas ás dos insectos.

Parte inferior da columna.

1. Complexo de instalacións destinadas ao cumprimento de determinadas misións militares ou científicas.

2. ...

Nome da segunda letra do alfabeto grego.

Símbolo para designar a segunda estrela máis brillante dunha constelación.

Símbolo empregado como prefixo, co que se designan certas posicións ou configuracións das moléculas ou certos isómeros, na nomenclatura orgánica non sistemática.

Actividade rítmica cerebral rexistrada no electroencefalograma normal constituída por ondas recollidas nas rexións frotocentrais do cranio.

Función definida pola ecuación


que converxe para valores de r e s positivos. OBS: Tamén se denomina primeira integral de Euler.

Unha das partículas emitidas na desintegración de determinados núcleos radioactivos.