"Tula" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos burgundios ou á súa lingua.

Individuo do pobo burgundio.

Pobo xermánico que, establecido primeiro na rexión báltica, ocupou máis tarde a parte media do Vístula. Loitaron cos romanos contra Atila e os suevos de Hispania no ano 456. Ao regreso ocuparon os territorios próximos a Lyon e fundaron o Reino de Borgoña.

Lingua xermánica oriental que se falaba na Alemaña oriental arredor do ano 50 d C.

1. Conxunto de asentos unidos entre si e pegados á parede que se integran na estrutura do coro das igrexas, conventos, salas capitulares ou salas de xuntanza.

2. Conxunto de cadeiras, sofás ou diváns da mesma clase cos que se amobla unha habitación.

Lugar no que se fabrican cadeiras artesanalmente ou onde se venden.

1. Construción feita con perpiaños colocados uns sobre outros.

2. Conxunto de perpiaños.

1. Peza de roupa longa e folgada que se ensancha progresivamente desde o pescozo ata máis abaixo dos xeonllos, aberta por diante e sen mangas, que se leva sobre as costas cubrindo a vestimenta.

2. Capa confeccionada con tea impermeable para protexerse da chuvia.

3. Capa de maior tamaño ca a pluvial que empregan os arcebispos no coro para asistir aos oficios divinos e a outros actos capitulares.

4. Carapucho que servía antano para protexerse da chuvia, similar á coroza pero con menos pezas.

5. Capa que usan as dignidades, os cóengos e demais prebendados nas igrexas catedralicias e colexiais.

6. estidura en forma de capa, xeralmente de seda e con carrapucha, que usa o celebrante nalgunhas cerimonias litúrxicas.

7. Capa longa que chega ata os nocellos.

Substancia que se estende dunha maneira uniforme sobre algunha cousa.

1. ...

Persoa encargada de vixiar ou dirixir o traballo dun grupo de obreiros.

Persoa que ten ao seu cargo unha explotación agrícola.

Titulado de grao inferior de estudos agrícolas, auxiliar dos enxeñeiros agrónomos e dos de montes.