capataz

capataz

lat caput, -ĭtis ‘cabeza’

Plural: capataces
  1. s

    Persoa encargada de vixiar ou dirixir o traballo dun grupo de obreiros.

  2. s

    Persoa que ten ao seu cargo unha explotación agrícola.

  3. capataz agrícola

    Titulado de grao inferior de estudos agrícolas, auxiliar dos enxeñeiros agrónomos e dos de montes.

Citas

  • Durante o tempo que estivo emigrado foi capataz en Arxentina
  • O capataz da obra non nos soubo dicir cánto tempo ían tardar en rematala