"Sula" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 389.

      1. Zona de unión entre dúas partes ríxidas do esqueleto dun animal que lle dá mobilidade. As articulacións óseas están constituídas principalmente por superficies articulares, partes dos ósos que están en contacto; cartilaxes articulares, que recobren as superficies articulares; ligamentos articulares, cápsula articular ou sinovial, que segrega a sinovia que a lubrifica.

      2. Articulación do calcaño e do astrágalo humano co tarso.

      3. Articulación alantoodontoidal humana.

      4. Articulación tarsometatarsiana do ser humano.

    1. Nó ben diferenciado que separa dous segmentos dun órgano vexetal.

    2. Unión móbil entre dúas pezas que lles permite un desprazamento angular recíproco, a transmisión de esforzos de tracción ou compresión, pero non pares de torsión.

    3. Acción de enunciar en artigos separados.

    4. Posición e movementos dos órganos da fala na emisión de cadeas fónicas identificables e significativas respecto ao repouso relativo.

    5. Emisión dos diversos sons dun fragmento musical de maneira que se poidan percibir diferenciados.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Cada unha das disposicións que forman parte dun estatuto, un regulamento, un tratado ou un contrato.

      2. Cada unha das cláusulas dun contrato.

      3. Cada unha das partes dunha publicación colectiva.

      4. Cada unha das divisións dun dicionario que corresponden a unha palabra.

      5. Escrito asinado onde se expoñen ideas e xuízos valorativos sobre un feito que é noticia.

      1. Cousa coa que se comercia.

      2. Aquel que é preciso para a propia subsistencia.

      1. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Planta herbácea perenne da familia das apiáceas, que presenta follas en forma de vaíña e divididas en lóbulos con flores amarelas e froitos en cápsulas estreladas. As súas raíces son comestibles.

    2. Resina gomosa de cheiro forte e de sabor amargo, que se extrae da raíz da asafétida e que se emprega en medicina, en veterinaria, en perfumaría e como condimento.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Establecemento social onde se aloxa a xente desvalida.

    2. Acción de recoller a alguén nun lugar.

    3. Lugar onde se ofrece protección e refuxio.

    4. Protección concedida aos refuxiados políticos nos edificios das misións diplomáticas, consulados, barcos de guerra ou avións militares.

    5. Protección que un estado dá aos estranxeiros que foxen dun país por mor de persecucións políticas, raciais ou relixiosas.

    6. Inmunidade recoñecida ao perseguido que toma por refuxio protector un lugar sagrado.

    7. Inmunidade que adquiren persoas non súbditas dun estado, que teñen a súa vida ou a súa liberdade en perigo pola actuación das autoridades doutro país.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Comedia latina satírico-burlesca, orixinaria de Atela, na que os  personaxes ridiculizaban unha situación ou un oficio concreto. Na época de Sula comezaron a interpretarse en latín, ata conseguir forma literaria cos poetas Novio e Pomponio.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos  ausianos.

    2. Individuo pertencente ao pobo ausoniano.

    3. Pobo que na Idade do Ferro ocupaba o territorio da Península Itálica coñecido como Campania e o Lacio na rexión de Ausonia, e que é un dos constituíntes da denominada Cultura Apenínica.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Peza teatral breve cultivada durante a Idade Media na Península Ibérica, de carácter sacro ou profano, que se representaba nun só acto.

      2. Composición dramática breve nun acto e en verso, que representaba a exaltación da Eucaristía.

    1. Conxunto de actuacións ou documentos que se producen nun xuízo.

    2. Cerimonia da Inquisición nos reinos hispánicos que consistía en ler o proceso da causa de fe instituída.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos  autrigóns.

    2. Individuo do pobo autrigón.

    3. Habitante dun pobo prerromano do N da Península Ibérica, establecido na zona occidental de Bizkaia e na zona N de Castela. Posiblemente falasen unha lingua próxima ao actual éuscaro desde o s IV a C. A cultura dos autrigóns era fundamentalmente agrícola e, seguramente, matriarcal.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Planta herbácea vivaz da familia das iridáceas, bulbosas, que presentan follas estreitas, flores grandes, de cor violácea e con tres estigmas longos e escarlatas, e  froitos capsulares. Os seus estigmas desecados constitúen a especie de azafrán, empregada como condimento e como colorante.

    2. Cor amarela alaranxada propia do azafrán.

    3. Condimento que se emprega para dar cor amarela, sabor e perfume a pratos que o requiren.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos baladís.

    2. Denominación que deron os musulmáns aos árabes que chegaron á Península Ibérica nas primeiras expedicións para diferencialos dos sirios.

    VER O DETALLE DO TERMO