"SAE" (En toda a entrada)

Artrópodo da orde Araneae, que pertence á clase dos arácnidos. Distínguense doutros arácnidos pola presenza dun pedicelo que une o prosoma co opistoma. A maioría presentan oito ollos e teñen os quelíceros conectados a través de condutos a glándulas secretoras de veleno. No opistosoma sitúanse catro pares de fieiras, onde desembocan as glándulas da seda. Son carnívoras.

Peixe, da familia dos traquínidos, de corpo alongado que presenta de 4 a 7 raios espiñentos provistos de glándulas.

1. Crustáceo decápodo, da familia dos galateidos, de abdome ben desenvolvido e flexionado debaixo do tórax. Son de cor vermella con liñas azuis transversais.

2. Nome de diversos crustáceos decápodos braquiúros, particularmente dos xéneros Inachus e Macropodia.

Conexión feita cos extremos de todos os cables que entran nunha estación eléctrica distribuidora para deixar fóra de circuíto a árbore de transmisión, a estrutura e o cadro de mandos.

1. Conxunto de cordas ou de pequenos cabos que saen dun mesmo punto en direccións diverxentes.

2. Peza de madeira que evita que se enrede a vela cos cabos que guarnecen os paus.

ácaro. 

...

1. exetal leñoso que presenta un tronco único que ramifica a certa distancia do chan. As partes esenciais son as raíces, o tronco e a copa, onde están as follas que realizan a fotosíntese. As árbores regulan os ciclos do osíxeno e do dióxido de carbono e o ciclo hidrolóxico.

2. Árbore de follas aciculares, estreitas e longas, como agullas.

3. exetal hemiepífito que xermina enriba dunha árbore, crea raíces que baixan ata a terra e, transfórmase nunha árbore que mata a planta sobre a que medrara.

4. Árbore na que as follas se manteñen activas durante un só período vexetativo.

5. Árbore que vive en solos húmidos.

6. Árbore de folla persistente, dura, coriácea e pequena.

7. Árbore de folla plana e dura.

8. Árbore na que as follas manteñen a súa actividade durante diversos períodos vexetativos.

1. ...

Apéndice recto e filiforme que presentan as glumas das gramíneas.

1. Liña recta formada pola intersección de dous planos que forman un ángulo diedro.

2. Segmento de recta formado pola intersección de dúas caras contiguas dunha superficie poliédrica.

Parte que sobresae en calquera corpo de formas angulosas e afiadas.

1. Intersección dunha bóveda cun muro ou con outra bóveda.

2. Partes elevadas e sobresaíntes, largas e delgadas, nunha construción.

3. Liña de separación entre a parte destinada á circulación de vehículos e as superficies contiguas, nas estradas.

4. Límite da zona destinada a vehículos máis próximos ao centro da vía, en carrís de calzadas separadas.

...

Carta que, na numeración de cada pau, é o número un e que na maioría dos xogos trunfa sobre todas as outras cartas do mesmo pau.

Cara do dado marcada cun só punto.

Persoa que sobresae de xeito notable na realización dunha actividade ou profesión.

Unidade básica do sistema monetario romano para as series de cobre e de bronce que comprendía doce onzas, así como a libra.

Unidade de peso romana equivalente a 327 g.

Nós non corredíos empregados polos mariñeiros polas súas múltiples aplicacións.

Conxunto de pasos ou saltos acompasados co ritmo da música.

Festa en que se reúnen varias persoas e se baila.

Flexibilidade e lixeireza na danza escénica.

Forma característica dalgunhas cimas dos Vosgos, que sobresaen, macizas e arredondadas.

Extremidade inferior da cara baixo o labio inferior.

Pelo que crece na rexión da cara correspondente ao maxilar inferior no home adulto.

Nas embarcacións de aparello latino, pequeno cabo co que se liga o carro ao rodamento de proa.

Cada un dos filamentos paralelos e dispostos nun mesmo plano a un lado e outro das raques das plumas das aves.

Cada un dos filamentos que prolongan o casulo do gran do trigo e doutros cereais.

1. Pequena cantidade dunha capa de cor ou de tinta pictórica que sobresae do límite lineal prefixado.

2. Acumulación de recubrimentos pictóricos formada tras a moldura ou dentro da xunta que queda entre a moldura e a superficie dun retablo se o marco forma conxunto coa táboa.

Baba que presenta o bordo dunha peza fundida ou cuñada.

Desfeito producido na preparación e na fiadura do estame.

...