"IATA" (En toda a entrada)

Óso curto de seis caras que monta sobre o calcañar e que forma a parte superior do tarso.

1. Elemento decorativo en forma de disco ou doa. Nas ordes arquitectónicas clásicas, o astrágalo ocupa a posición inmediatamente inferior ao capitel e alterna semiesferas e discos de canto.

2. Calquera moldura situada na parte superior do fuste.

Anel que rodea o canón dunha arma cerca da boca.

Moldura convexa semicircular ou de tres cuartos de círculo.

1. Espazo limitado por columnas na parte anterior, que precede a un templo, un palacio ou a outro edificio suntuoso.

2. Espazo descuberto no interior dos conventos ou doutras edificacións adoito rodeado de pórticos e de carácter público.

1. Nome aplicado a diversas cavidades de diferentes animais.

2. Parte principal da caixa timpánica situada inmediatamente debaixo do martelo.

3. aurícula.

4. Cavidade que, en moitos procordados, envolve as branquias.

5. Cavidade gastral das esponxas.

6. Cavidade do corazón embrionario dos vertebrados a partir da que se orixinan as aurículas do corazón do adulto.

...

Persoa que posúe o título nobiliario de barón.

1. Título nobiliario inmediatamente inferior ao de vizconde.

2. Xuíz competente, desde o s XII ata 1873, nas causas entre a Coroa inglesa e os súbditos en materia de impostos.

Membro destacado dun partido político.

1. Orificio do comezo do tracto dixestivo ou da cavidade dixestiva que presentan a inmensa maioría dos animais.

2. Estrutura en forma de cavidade, aberta inmediatamente despois do orificio bucal e en conexión co tubo dixestivo, que posúen moitos animais.

3. Método de respiración artificial que consiste basicamente en inducir a respiración do paciente expirando fortemente na súa boca.

Labios como parte da cara.

1. Abertura que comunica a parte exterior coa interior dalgunha cousa.

2. Abertura dun zapón.

3. Abertura que teñen na táboa harmónica os instrumentos de corda da familia dos laúdes.

4. Abertura entre dúas partes fixas ou móbiles dunha ferramenta ou dun instrumento.

5. ...

Relativo ou pertencente aos buriatos.

Individuo do pobo mongol dos buriatos.

Rama setentrional dos mongois que habitaba cerca do lago Baikal, na RA dos Buriatos, nos okrugi autónomos de Ust’-Ordynskij e Aga (Rusia) ao N da República de Mongolia (Selenge) e no extremo N da rexión autónoma da Mongolia Interior (O de Khajlar).

Parte final dun espazo, dun período de tempo ou dunha cousa.

Punta de terra que sobresae do resto da costa e que penetra no mar.

1. Corda ou aramio, especialmente o usado a bordo dos barcos, que se emprega como útil de traballo ou para amarrar un barco ou unha rede.

2. Corda que arría un barco no peirao.

3. Corda situada na popa dunha embarcación destinada a amarrar.

4. Corda situada na proa dunha embarcación destinada a amarrar.

Parte dun aparello ou dun instrumento que serve para agarrar coas mans.

Remate ou parte que queda cando algunha cousa está a piques de extinguirse.

1. ...

Forma que expresa cantidade ou número e posúe variación de xénero e número.

Forma que pregunta polo número ou pola cantidade dalgunha cousa ou persoa, e que pode aparecer coas correspondentes variacións de xénero e número.

Forma que expresa a cantidade ou o número que hai dalgunha cousa ou persoa, e que pode aparecer coas variacións de xénero e número correpondentes.

Forma que expresa número indeterminado. OBS: Sempre se utiliza en plural e precedido de un, unhas.

Forma que expresa a cantidade ou intensidade dunha acción.