"Fant" (En toda a entrada)

1. Figura, obxecto ou espazo de forma cadrada ou rectangular.

2. Armazón, xeralmente de forma cadrada ou rectangular, que sostén algunha cousa polos bordos.

3. Pintura, debuxo ou gravado non mural que se realiza normalmente sobre tea ou táboa.

4. Antiga formación da infantaría en figura de cuadrilátero que presentaba catro caras ao inimigo.

1. Texto resumido ou gráfico esquematizado por medio de chaves ou de casas, que destaca do resto do texto e que pode ocupar unha ou máis páxinas.

2. Exposición oral ou escrita dun tema.

Armadura metálica dunha bicicleta.

1. ...

Cámara pequena dun barco que se usa como comedor.

Compartimento dun buque de guerra onde se aloxan os infantes de mariña.

Desexo vehemente ou propósito sen fundamento razoable.

1. Adorno innecesario que non obedece a ningunha conveniencia.

2. Composición orixinal e fantástica que, en pintura e gravado evita as regras e convencións ordinarias.

3. Fragmento instrumental vocal de forma libre que no Barroco se identificou co ricercare e coa fantasía.

Coche de cerimonia de catro rodas, tirado por cabalos e con suspensión sobre resortes, que ten diante da caixa un asento elevado para o cocheiro e, ás veces, un relanzo detrás para os lacaios.

Carruaxe engalanada con motivos reais ou fantásticos, xeralmente utilizada en desfiles festivos.

Carcasa de ferro ou madeira que sostén unha lona que se emprega para protexer da intemperie algunha parte da embarcación.

Que caza. Tm s.

Soldado de infantaría ou de cabalaría que pertence a batallóns ou rexementos lixeiros.

Aplícase a quen lle falta un dos ollos ou a quen non ve por un ollo. Tm s.

Que non ten boa vista.

Árbore monoica, da orde das arecais, cun estípite gris e case liso, acabado nun penacho dunha trintena de follas ou palmas pinnatipartidas cuxo cultivo se dá en zonas de clima cálido e húmido, non moi arredadas do mar.

Froito da árbore do mesmo nome. É unha drupa cunha parte líquida, (auga ou leite de coco) e unha parte sólida do endosperma que se emprega en alimentación.

Fantasma co que se intenta asustar os nenos pequenos.

Intelixencia que demostra unha persoa.

Facer unha fenda nun obxecto cun instrumento con gume.

Producir unha ferida co gume dun obxecto a alguén. Tm v pron.

1. Impedir que algo continúe ou se propague.

2. Facer que cese o paso ou a saída de algo ou a comunicación entre dúas cousas.

Dar a forma necesaria coas tesoiras a un tecido co que se vai confeccionar unha peza de roupa.

Interromper a alguén que estaba falando ou algo que se estaba desenvolvendo ou executando. Tm v pron.

Separar a baralla en dúas partes asimétricas.

Compartir un punto común dúas liñas ou unha liña dúas superficies.

Dirixirse a un lugar determinado polo camiño máis curto.

...

Capacidade humana de crear co intelecto ou coa fantasía.

Capacidade de construír e comprender un número infinito de oracións que nunca se oíran ou pronunciaran antes.