"Documenta" (En toda a entrada)

1. Cousa producida por unha causa.

2. Resultado da acción dunha causa.

3. Influencia da variación das dimensións dun corpo sobre os coeficientes adimensionais que se determina na aplicación da teoría de modelos.

4. Presenza de moitos individuos, dentro da mesma poboación, que teñen o mesmo cromosoma procedente dun antecesor común.

5. Acción non desexable, a miúdo nociva, producida por un medicamento.

1. Situación á que dá lugar unha determinada acción, sexa esta intencionada ou non.

2. ariación na renda do consumidor causada pola modificación no prezo dun ben, que reducirá ou aumentará a renda real do consumidor.

3. ariación na demanda dun ben debido á modificación no seu prezo, manténdose, aínda así, o nivel de renda dos consumidores.

...

Que ten profundidade.

Aplícase aos sentimentos ou ideas moi intensos ou elevados.

Parte inferior, baixa e máis afastada da boca ou do bordo de algo.

Espazo que separa a parte máis alta da máis baixa dalgunha cousa.

Distancia que hai entre a parte anterior e posterior de algo.

Parte esencial ou fundamental de algo.

Superficie sobre a que se sitúa unha masa de auga.

Parte máis interna dun lugar oposta á entrada.

1. Cor uniforme sobre a que se destaca outra.

2. ...

1. Medida dun libro, revista ou xornal que depende das dimensións das follas de papel enteiro ou pregado que compoñen os cadernos.

2. Estrutura interna que se lle dá á información documental, dependendo do código de catalogación que se empregue.

Descrición específica do tipo, lonxitude e disposición de cada elemento que pertence a unha secuencia de datos.

1. Relativo ou pertencente á antiga rexión de Galacia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante da antiga rexión de Galacia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo gálata.

2. Individuo do pobo gálata.

3. Pobo de orixe celta procedente dos Balcáns que se estableceu en Anatolia no s III a C. Derrotados polos romanos (189 a C) constituíron un estado autónomo pero fiel a Roma.

Fala celta do grupo continental xa desaparecida, que se documentaba no interior de Turquía.

Relativo ou pertencente aos godos ou ao gótico.

Lingua xermánica extinta, sen falantes desde o s XVIII, que falaban os godos.

Aplícase á arte desenvolvida entre o Románico e o Renacemento comprendida, segundo os países e rexións, entre os ss XIII e XIV ou XV, que se caracteriza arquitectonicamente polo arco e bóveda de oxivas, mentres que na escultura e na pintura se desenvolveron escenas que reflicten a preocupación polo home e ciclos temáticos relacionados co Xuízo Final, a Virxe e os santos. Tm s m.

Tipo de escritura latina usada en Europa durante a Baixa Idade Media (s XIII-XV), do que se distinguen dous xéneros: a libraria, dereita e caligráfica, e a documental, xeralmente cursiva.

Relativo ou pertencente ás cousas e aos usos sagrados.

Que mostra rixidez e severidade, sen deixar ver ningún sentimento.

Tipo de escritura cursiva da escritura xeroglífica, documentada entre 2684 a C e 394 d C, que se utilizou na administración, na correspondencia e na literatura ata a aparición do demótico, que a restrinxiu aos textos relixiosos e sacerdotais.

Relativo ou pertencente aos hurritas ou á súa lingua.

Individuo do pobo hurrita.

Pobo de Oriente Próximo, que habitaba o territorio situado entre os lagos Van e Urmia, e que  cara a 1600 consolidou o reino independente de Mitanni.

Lingua dos hurritas, aínda sen clasificar (amosa semellanzas co elamita, co ẖatti, co urarteo e coas linguas caucásicas), que se documenta desde o 2300 a C.

Relixión propia dos hurritas na que as divindades, representadas de xeito antropomorfo ou zoomorfo, encarnaban as forzas da natureza.