"Cide" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 449.

  • Estreitura patolóxica, conxénita ou accidental, dun orificio ou dun conduto.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma de pronuncia do grego clásico, defendida por Erasmo de Rotterdam, que coincide substancialmente coa pronuncia bizantina ou neogrega.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Orixe dunha palabra e tamén a súa evolución ata a forma actual.

    2. Ciencia que na lingüística moderna ten por obxecto de estudo a orixe das palabras, e tentou determinar as causas e circunstancias da súa evolución desde un punto de vista fonético, morfolóxico ou semántico.

    3. Parte da gramática ata o s XIX, que coincide coa moderna morfoloxía.

    4. Recurso literario que consiste en empregar unha definición como explicación do étimo dunha palabra.

    5. Fenómeno lingüístico que consiste en alterar a forma dunha palabra pola semellanza fónica e semántica que presenta con outra doutra familia léxica coñecida coa que non mantén identidade de orixe.

    6. Interpretación errónea da etimoloxía dun nome, fenómeno frecuente na toponimia.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente a Etiopia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

    2. Natural ou habitante de Etiopia.

    3. Alfabeto propio das linguas etíopes. Creada polos gueez, esta escritura foi adoptada despois polo amhárico. Pode ser datada do s III en diante, e deriva da escritura sabea (do S de Arabia).

    4. Grupo de linguas semíticas occidentais que se falan nunha parte de Etiopia.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao pobo etolio, aos seus habitantes ou á súa lingua.

    2. Individuo do pobo etolio.

    3. Pobo de orixe doria que habitou na rexión occidental da Grecia Central.

    4. Dialecto grego do grupo noroeste.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Aplícase ao traballo que non é fixo.

      2. Aplícase ao traballador que non ten un emprego fixo. Tm s.

    1. Que pode suceder ou non.

      1. Aplícase a cada un dos dereitos ou xustificacións anexos ao exercicio dun cargo fóra da dotación fixa.

      2. Aplícase aos fondos destinados nalgunhas oficinas a gastos accidentais.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción de exercer.

    2. Práctica que ten por obxectivo a adquisición, o desenvolvemento ou a conservación dunha determinada facultade ou actitude.

    3. Conxunto organizado de movementos corporais racionalmente concibidos e dispostos para conseguir un desenvolvemento muscular ou un bo estado físico.

      1. Período legal dun presuposto de ingresos e gastos.

      2. Período de tempo, que xeralmente coincide cun ano natural, en que se fracciona a actividade económica dunha empresa coa intención de valorala a efectos económicos e contables e de medir os resultados.

    4. Conxunto de actividades relixiosas encamiñadas a obter unha mellora espiritual.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Separación cirúrxica, natural ou accidental dunha parte do corpo. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Mostra de obras de arte que pode ser periódica, que comprende todos os tipos de arte, e extraordinaria, que adoita presentarse como un monográfico.

      2. Manifestación pública organizada de produtos agrícolas, industriais, científicos ou artísticos para promover a produción, o comercio e a cultura, e, ao mesmo tempo, estimular o interese público.

      1. Acción de expoñer.

      2. Sistema empregado en fotografía, que permite medir a luz e controlar a abertura e a velocidade de obturación para conseguir un nivel adecuado de exposición.

    1. Orientación dunha vertente respecto á incidencia dos raios solares ou á circulación dos ventos dominantes.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Acción e efecto de extraer.

      2. Operación cirúrxica consistente en retirar un corpo estraño, unha substancia patolóxica, un órgano enfermo ou unha parte deste.

      3. Cálculo da raíz dun número.

      4. Acción de traer á superficie os minerais obtidos nunha mina.

    1. Emisión de electróns producida polo impacto dun electrón primario incidente.

    2. Proceso de transferencia de materia entre dúas fases inmiscibles baseada na diferenza de solubilidade das substancias, que permite a separación das mesturas sólidas, líquidas ou disoltas mediante un tratamento cun disolvente.

    VER O DETALLE DO TERMO