"usca" (En toda a entrada)

Aparencia exterior de algo.

Cada unha das diferentes realizacións coas que se pode presentar algo.

1. Cada unha das diferentes posibilidades de ser, actuar ou facer algo.

2. Maneira de comportarse segundo as convencións sociais.

Condición física ou mental dunha persoa, especialmente cando é favorable.

1. Molde cunha figura e dimensións determinadas en que se introduce unha materia que adquire o seu aspecto e tamaño.

2. Peza de madeira, con forma de pé, para fabricar e reparar o calzado.

3. Molde que está disposto para facer a tiraxe.

...

Que tira a negro.

Que ten mal xenio.

1. Espazo arquitectónico interior sostido por arcos ou columnas, ás veces con vidreiras aos dous lados ou nun só.

2. Balcón cerrado con vidreiras construído na fachada exterior dunha casa, que ten a súa orixe nos balcóns, solainas e galerías abertas características da arquitectura tradicional galega do s XVII.

Camiño subterráneo escavado para o acceso á explotación dunha mina.

Balcón que se abría na popa dos navíos sobre a prolongación das cubertas. Nas unidades de tres cubertas había dous balcóns, un correspondente á camara alta e outro á do medio.

1. Colección de pinturas e outras obras de arte, que poden ser públicas (mostran as obras cun fin expositivo) ou privadas (buscan a venda da obra exposta).

2. Establecemento público, xeralmente de carácter privado, dedicado á exhibición e á venda de obras de arte.

Lugar destinado ao público en certos espectáculos.

Banda alongada de vexetación diferenciada que segue a ribeira dun río ou outro accidente do relevo.

...

Relativo ou pertencente a Gipuzkoa, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Gipuzkoa.

Dialecto do éuscaro falado en Gipuzkoa.

Sentido que permite percibir o sabor das diferentes substancias e que no ser humano se localiza na boca, na parte anterior do veo do padal e na lingua, onde existen unhas terminacións nerviosas que transmiten as diferentes sensacións gustativas.

Sensación que produce unha substancia na lingua e no padal.

1. Sensación pracenteira que provoca no ánimo ou nos sentidos algunha cousa.

2. ontade ou actitude favorable coa que se fai algo.

1. Maneira persoal ou colectiva de apreciar ou sentir algo.

2. Capacidade que ten alguén para apreciar a beleza.

1. Satisfacción que alguén sente ou busca en algo non imprescindible.

2. ...

1. Acción de impulsar.

2. Dada unha forza F(t) que actúa sobre unha partícula de masa m durante un intervalo T, magnitude definida pola fórmula I = ?TOF(t)dt.

Forza ou enerxía que move a alguén a facer algo.

Sinal eléctrico de duración moi breve de maneira que presenta un aumento, seguido dunha diminución brusca do seu valor.

Forza producida polos propulsores dunha aeronave ou dun foguete que é a que causa o seu movemento. Mídese en newtons.

Forza que ten un sentido oposto ao peso, á que están sometidos os corpos mergullados ou os que flotan nun fluído.

Punto en que se aplica a resultante das forzas de impulso que actúan sobre un corpo.

Forza que é a responsable da sustentación dos avións no voo e que intervén, en parte, na dos submarinos e aeróstatos.

Función simbólica δ(x) que permite representar formalmente as transformacións funcionais idénticas como as transformacións integrais.

...

Tendencia e actitude que consiste en pensar e actuar con independencia dos demais sen asumir as propias obrigas sociais ou de solidariedade.

Doutrina ou teoría segundo a que o individuo é o patrón básico da realidade e o fundamento de todo valor ou norma.