"Font" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 191.

    1. Calidade de positivo.

    2. Corrente xurídica que concibe o dereito como un sistema de normas e disposicións, sen que iso signifique que sexan indiferentes ao xurista as motivacións éticas e os xuízos de valor sobre as leis.

      1. Actitude ou tendencia filosófica que establece os datos dos sentidos como fonte fundamental e practicamente exclusiva de todo coñecemento.

      2. Corrente filosófica que xurdiu en Francia no primeiro terzo do s XX de mans de A. Comte, que propugnou a aplicación do método experimental ás ciencias humanas e considerou a metafísica e a teoloxía como sistemas imperfectos para o coñecemento.

      3. Corrente filosófica, orixinada no círculo de Viena, que concedeu especial importancia á comprobación científica e á utilización da lóxica formal para lograr o coñecemento. OBS: Tamén se denomina empirismo lóxico ou filosofía analítica.

    3. Actitude ou tendencia teórica da lingüística que considera a linguaxe como un conxunto de elementos directamente analizables, determinados só por leis que os rexen, independentemente dos suxeitos falantes que os empregan.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que é o primeiro no tempo ou nunha gradación comezando polo grao inferior.

    2. Que é moi importante ou necesario.

    3. paleozoico.

    4. Aplícase aos planetas propiamente ditos por oposición aos planetas secundarios ou satélites.

    5. Aplícase ao circuíto dun transformador que recibe a potencia directamente da fonte de enerxía. Tm s m.

    6. Aplícase aos átomos de carbono saturados que, nunha estrutura complexa de dous ou máis átomos de carbono, se atopan unidos unicamente a outro átomo de carbono.

    7. Substancia a partir da que se poden preparar disolucións de concentración exactamente coñecida, empregadas para valorar disolucións doutros reactivos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Momento ou lugar en que comeza algo.

    2. Regra que rexe o comportamento dunha persoa.

      1. Axioma ou postulado.

      2. Aquilo de onde unha cousa procede, ou elemento de que consta unha cousa.

      3. Cada unha das causas a partir das que está constituída a realidade.

      4. Segundo dos principios da realidade, de acordo coa doutrina dos principios de Platón, principio de todo cambio, desigualdade e multiplicidade.

      5. Deus como causa do universo, do que é creador, conservador e ordenador e ao que lle dá o seu sentido.

    3. Enunciado dun proceso físico soportado por un razoamento lóxico que se considera orixe de todos os fenómenos derivados deste proceso físico.

    4. Corpo que está presente na composición dunha mestura natural, especialmente se é característico dela ou lle confire algunha particularidade.

    5. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Parte dun corpo que sobresae ou avulta.

      2. apófise.

      3. Parte intermedia que está situada entre o bulbo, os pedúnculos cerebrais e o cerebelo.

    1. Fonte de gas que se orixina na cromosfera solar e que se propaga dentro da coroa ata alcanzar alturas dalgúns milleiros de quilómetros.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Radiofonte que emite impulsos radioeléctricos que se suceden cunha gran regularidade.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que fai as cousas no momento sinalado.

    2. Que é exacto e minucioso.

    3. Que afecta ou atinxe a un só punto concreto de algo.

    4. Aplícase ao aspecto da acción verbal considerada nun momento, nun punto do seu desenvolvemento.

    5. Aplícase ás fontes radiantes de dimensións desprezables.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Obxecto con aparencia estelar que, ademais de ser unha fonte moi potente de ondas radioeléctricas, presenta un espectro cun notable desprazamento cara ao vermello.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Síntese de substancias orgánicas a partir dunha fonte de enerxía de tipo químico.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Aplícase á célula que utiliza reaccións de oxidación-redución como fonte de enerxía.

    2. Ser con células que obtén enerxía de reaccións de oxidación-redución.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Actitude en virtude da que se busca unha comprensión ou unha interpretación das cousas dun xeito exclusivamente racional.

      1. Doutrina filosófica que defende a razón como a única fonte absolutamente válida, fronte á experiencia sensible ou afectiva, para o coñecemento, a comprensión ou a interpretación verdadeira da realidade.

      2. Doutrina que interpreta e fundamenta as crenzas relixiosas exclusivamente a partir da razón.

    2. Movemento arquitectónico iniciado arredor de 1918, que se caracterizou pola concepción do edificio de dentro a fóra, pola planta e a fachada libres e polo uso de elementos prefabricados.

    VER O DETALLE DO TERMO