"peri" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 1992.
-
-
Legado ou representante diplomático dos patriarcas das igrexas orientais, diante doutros patriarcas, cortes imperiais, organismos e personaxes correspondentes.
-
Dignatario encargado de trasmitir os decretos e rescritos do emperador bizantino ás provincias.
-
Mandatario dos papas ou outros eclesiásticos próximo do emperador bizantino.
-
-
-
Cada un dos doce discípulos de Xesús que cita o Novo Testamento, enviados por El a predicar a Boa Nova da súa morte e resurrección.
-
Persoa que se esforza en propagar unha doutrina.
-
Letras entregadas, xuntamente co proceso orixinal, ao que apelaba contra unha sentenza, dirixidas a un xuíz ou a un tribunal superior.
-
-
-
Cuarto con función de despensa para ánforas vinarias que adoitaba acharse no piso superior na casa grega e na vila romana.
-
Despensa ou depósito de xéneros alimenticios, principalmente viño.
-
-
-
apoucar.
-
Que presenta falta de carácter ou de enerxía para desenvolver proxectos ou para enfrontarse a dificultades ou perigos. Tm s.
-
-
-
Persoa que aprende algún oficio.
-
Persoa que ten pouca experiencia nunha materia.
-
Mozo que traballaba baixo a tutela dun mestre para aprender un oficio.
-
Primeiro dos tres graos básicos da francmasonaría.
-
-
-
Doutrina gnoseolóxica que afirma a preeminencia do coñecemento a priori sobre a experiencia.
-
Método de razoamento fundamentado nas ideas a priori.
-
-
-
Apoastro ou periastro dunha órbita, como por exemplo, cada un dos extremos do eixe maior da órbita elíptica que un planeta describe ao xirar arredor do Sol.
-
Liña que une o apoastro e o periastro dunha órbita. No caso dun planeta que xira arredor do Sol, é o eixe maior da órbita elíptica.
-
-
-
Relativo ou pertencente aos aqueménidas.
-
Membro da dinastía dos aqueménidas.
-
Dinastía que gobernou o Imperio Persa desde o s VII a C ata a súa destrución por Alexandre o Grande.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Froito seco e indehiscente cunha soa semente non soldada ao pericarpo, que pode ser coriáceo ou leñoso.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Portaestandarte do exército romano que levaba a insignia nunha lexión. Adoitaba conter a representación dunha aguia, animal sacro de Xúpiter, como símbolo da autoridade imperial, así como a sigla SPQR (Senatus Populusque Romanorum) como expresión de onde proviña o poder que ao estamento militar se lle confería, e a quen había servir.