"mita" (En toda a entrada)

Peza da armadura que cobre o cranio.

Peza para a cabeza redonda e sen abas nin viseira.

Cabeleira postiza que cobre unha parte da cabeza.

Parte máis ou menos esférica situada no extremo dalgunha cousa.

Cartucho de metal baleiro.

Porción de esfera limitada por un plano menor ca a semiesfera e que se adoita aplicar ás estruturas dos túmulos megalíticos.

Cada unha das dúas partes en que un plano divide unha superficie esférica.

1. Acumulación de xeo de grandes dimensións, principalmente nas rexións polares e nos cumios máis elevados.

2. Gran masa de xeo continua que cobre as rexións situadas nas latitudes polares.

...

1. Aquilo que ten como consecuencia un determinado suceso ou cousa.

2. Aquilo que explica a aparición dunha cousa.

3. Aquilo que explica a existencia ou o cambio dunha cousa que se denomina efecto.

4. Teoría que basea a explicación dos fenómenos xeolóxicos antigos nas mesmas causas que producen os actuais.

Proceso xudicial.

Tramitación dunha acusación contra alguén que determina a culpabilidade e a sanción por parte dun tribunal.

Cámara ou dormitorio individual e de pequenas dimensións dun convento, colexio ou cárcere.

Pequeno compartimento das entenas que constrúen algúns himenópteros no seu interior, e que amais de servir como almacén, críanse as larvas.

Conxunto formado pola fuselaxe, as ás e as empenaxes dun avión, desprovisto de motores.

Pequeno compartimento dunha antera, dun ovario, dun esporanxio e doutras estruturas vexetais.

Elemento básico dunha rede cristalina, que a pode xerar por translación.

Zona das ás dos insectos delimitada por nervios.

Pequeno mosteiro independente da Alta Idade Media, ligado ao bispo ou ao señor do lugar.

Elemento de volume do espazo físico.

Unidade de información que forma un bloque de construción dun mapa, dunha base de datos ou dunha folla de cálculo.

Dispositivo en que se consegue que teña lugar unha reacción química grazas ao abastecemento de enerxía eléctrica ou no que se produce enerxía eléctrica a partir de enerxía liberada por unha reacción química que ocorre espontaneamente.

Relativo ou pertencente á orde ou regra dos celestinos.

Relixioso da orde dos celestinos.

Congregación eremita fundada en La Maiella cara a 1264 por Pietro del Morrone.

Cavidade secundaria de orixe mesodérmica e orixinalmente bilateral, limitada polo epitelio, e que contén no seu interior o líquido celomático.

Cavidade embrionaria situada entre o amnio e o corión na maioría de embrións de mamíferos.

Relativo ou pertencente ao pobo ou ás linguas celtas.

Individuo do pobo celta.

Pobo de orixe indoeuropea que posiblemente se individualizou do tronco común precelta no II milenio a C en Centroeuropa nunha área delimitada polo Rin, ao N, e o Danubio, ao S.

Familia de linguas indoeuropeas situadas no extremo occidental de Europa, pero que antigamente ocupaban unha área máis extensa.