"Oller" (En toda a entrada)

1. Construción arquitectónica subterránea, xeralmente baixo o presbiterio das igrexas, erixida para acoller a tumba ou as reliquias dun santo.

2. Igrexa ou capela situada nun plano inferior ao da igrexa principal.

Cavidade na superficie dun tecido ou dun órgano animal ou vexetal.

Cada unha das glándulas de forma tubular que se localizan na parede interna do intestino delgado e que segregan zume intestinal.

Utensilio con forma oval para coller unha porción do contido, especialmente líquido, e levalo á boca.

1. Cada unha das pas que compoñen o rodicio dun muíño.

2. Recipiente troncocónico ou cilíndrido de prancha recuberto de material refractario, para transportar o material fundido do crisol aos moldes ou ao forno de tratamento ou de aliaxe.

3. Accesorio metálico en forma de recipiente cóncavo aberto, reforzado eventualmente cunhas pugas na parte frontal, que se emprega principalmente nas máquinas escavadoras e nas pas cargadoras para traballos de escavación e movemento de terras.

cullerón.

cágado.

Utensilio de madeira ou pedra que se emprega para recoller a auga da barrela.

Canle ou tubo polo que se botan ao mar as augas que, por medio da bomba de achicar, soben á cuberta.

Causar un dano físico a alguén ou a algo.

Botar algo a perder. Tm v pron.

Coller a rabia.

Facer alguén, de xeito voluntario, que algo pase a ser doutra persoa.

Xurdir algunha cousa doutra que se considera a súa orixe.

Ser causa de que algo ou alguén adquira unha determinada cousa, calidade ou estado.

Facer que algo teña certa forma ou características.

Deixar ver algo, como mostras, sinais ou probas.

Publicar ou dar a coñecer algo.

Mostrar ou executar un espectáculo.

Facer que alguén dispoña da situación que se expresa.

Atribuír un significado ou un valor a algo.

Propinar un golpe a alguén.

...

1. Acción de decidir ou decidirse.

2. Aquilo que se decidiu.

Calidade de decidido.

1. Calquera resolución ou fallo dun xuíz ou do tribunal competente, en calquera controversia sometida á autoridade xudicial.

2. Parte dispositiva dun acto que implica poder resolutorio nun expediente administrativo, nunha sentenza dun preito civil ou nunha causa criminal.

3. Disposición comunitaria de dereito derivado, obrigatoria en todos os seus elementos.

4. Parte dispositiva dunha lei ou regulamento.

Teoría matemática que consiste nunha aproximación unificadora á estatística matemática, baseada no concepto de xogo de estratexia, que inclúe a estimación puntual e por intervalos, e tamén a teoría dos contrastes de hipóteses.

Cantidade dalgunha substancia que se pode coller cun dedo e que queda pegada nel.

Mancha que se deixa cando se toca un obxecto cos dedos.

Golpe que se dá co dedo.

Estrutura ósea localizada na parte distal das extremidades dos vertebrados que ten, as máis das veces, independencia de movementos.

Rexión do ADN que regula a expresión dun xene situado nas proximidades e que está estabilizada por un átomo de cinc.

Carencia física ou moral que algunha persoa ten de algo, de xeito que a converte en imperfecta.

Carencia das calidades propias dalgunha cousa.

1. icio dunha cousa que fai diminuír o seu valor e que, en ocasións, pode determinar a súa incapacidade para facer o uso ao que está destinada.

2. Omisión dalgún requisito que a lei esixe nos actos xurídicos e que, se é esencial, orixina a nulidade do acto.

3. Falta derivada da incorrecta aplicación das normas procesuais nunha causa que pode afectar á validez da sentenza xudicial

4. Carencia ou imperfección que existe nun título que pode impedir a súa inscrición no rexistro da propiedade.

Interrupción da regularidade da rede cristalina dun sólido.

Diferenza entre a suma das masas dos nucleóns que compoñen un núcleo atómico e a masa do núcleo enteiro, ou entre a masa dos compoñentes dun átomo e a do átomo enteiro.