"Apel" (En toda a entrada)

Pescozo postizo que usan certos capeláns.

Moldura que rodea a parte inferior do capitel entre este e o fuste da columna.

Peza metálica en forma de anel que vai montada sobre un eixe e que serve de tope ou guía.

Que permanece no estado en que está.

1. Que non deixa que as dificultades venzan a súa vontade.

2. Que non se cansa de traballar.

3. Que non muda de ideas e sentimentos.

Que se repite acotío.

Aplícase ás especies que aparecen nun tanto por cento elevado das mostras ou dos inventarios dunha comunidade vexetal determinada, coa condición de que todas as mostras correspondan a superficies da mesma extensión.

Cantidade que ten sempre o mesmo valor.

Constante que vén definida pola fórmula C=μ 0 Nm 2 /3k, en que μ 0 é a permeabilidade do baleiro, N o número de dipolos por unidade de volume, m o momento magnético destes dipolos e k a constante de Boltzmann.

Cada unha das magnitudes que representa un papel singular e esencial nas teorías físicas.

...

Feito de tocar fisicamente unha persoa ou unha cousa a outra.

Relación social de dúas ou máis persoas.

Persoa que fai de intermediaria para obter algunha cousa.

Instante en que o punto luminoso dun astro que se eclipsa entra ou sae do cono de sombra do corpo que eclipsa.

1. Condición de dous corpos condutores que se tocan co fin de establecer o paso de corrente eléctrica dun a outro.

2. Peza condutora destinada a establecer un contacto con outra semellante para producir o peche ou a abertura dun circuíto eléctrico.

Superficie plana que separa dúas masas contiguas de rocha.

Copia das mesmas dimensións ca o negativo que se realiza ao poñer en contacto, durante a exposición, o papel co negativo orixinal.

Peza metálica disposta a modo de traveseiro, colocada entre os carrís e conectada cos sinais dunha instalación de bloqueo que, ao pasar unha locomotora, acciona un dispositivo sonoro desta cando a vía está ocupada.

...

En dirección oposta á inclinación natural do pelo.

En contra da tendencia xeral ou do desenvolvemento normal dunha acción.

Gran cantidade ou abundancia dalgunha cousa.

1. Acción e efecto de copiar.

2. Cousa que se fixo copiando.

3. Cada un dos exemplares que reproducen algo.

4. Reprodución artesanal máis ou menos exacta dunha obra de arte.

5. Transcrición dun texto ou dun documento manuscrito que se podía facer directamente a partir do orixinal ou dunha copia.

6. Reprodución literal dun escrito orixinal que se realiza integramente ou en extracto. Para que teña validez xurídica, debe ser autorizada polo notario coas formalidades do dereito. Ten carácter de escritura pública.

7. Copia que se fai co obxecto de poder recuperala se fallase o arquivo orixinal ou se fose necesario recuperalo antes de que se someter a modificacións.

Cousa que imita ou que é moi parecida a outra.

...

1. Calidade da sensación producida nun observador polo efecto distinto que provocan na retina as luces de diferentes lonxitudes de onda, comprendida entre uns 380 e uns 760 nm no caso do ollo humano.

2. Cor que necesita doutras substancias para fixarse sobre os tecidos.

3. Cor que resulta da mestura de dúas cores primarias.

4. Cada unha das cores que van do amarelo ao vermello, que se caracterizan por expandir a luz.

5. Cor que, mesturada de forma aditiva e na proporción adecuada con outra, dá como resultado a cor branca.

6. Cor do espectro solar visible.

7. Cor que vai desde o verde ata o violeta que se caracterizan por absorber a luz e suxerir profundidade.

8. Cor (azul, amarelo e vermello) tomada como patrón e da que se pode obter calquera outra por mestura aditiva nas proporcións axeitadas.

Cada unha das impresións diferentes que recibe o sentido da vista.

...

1. Fragmento de papel ou cartón enrolado de forma cónica que se utiliza como recipiente.

2. Cantidade que contén o obxecto de papel ou cartón enrolado de forma cónica.

Galleta de forma cónica que se emprega para servir xeado.

1. Construción arquitectónica subterránea, xeralmente baixo o presbiterio das igrexas, erixida para acoller a tumba ou as reliquias dun santo.

2. Igrexa ou capela situada nun plano inferior ao da igrexa principal.

Cavidade na superficie dun tecido ou dun órgano animal ou vexetal.

Cada unha das glándulas de forma tubular que se localizan na parede interna do intestino delgado e que segregan zume intestinal.