"3" (En toda a entrada)

Elemento metálico de número atómico 83 e peso atómico 208,980, que pertence ao grupo 5B da táboa periódica. Emprégase na medición de campos magnéticos, na construción de termopilas solares ou como aditivo para mellorar a mecanizabilidade dalgunhas aliaxes.

Po branco amorfo de acción antiséptica. É adecuado para combater as amigdalites e outras afeccións farínxeas.

Cristais lustrosos higroscópicos moi empregado tanto en uso directo (en pinturas, medicamentos) coma na preparación de moitos outros compostos.

Trióxido de bismuto que se encontra na natureza en forma do mineral chamado bismita.

Denominación non sistemática do carbonato básico de bismuto que se utiliza como astrinxente, antiácido e absorbente.

Denominación non sistemática do sal de bismuto básico do ácido gálico que se emprega como antidiarreico e como protector e secante en úlceras e feridas.

Nome non sistemático do dihidroxinitrato de bismuto, de acción antiácida e absorbente, que se emprega en farmacia, perfumaría, cosmética ou esmaltes cerámicos.

1. Orificio do comezo do tracto dixestivo ou da cavidade dixestiva que presentan a inmensa maioría dos animais.

2. Estrutura en forma de cavidade, aberta inmediatamente despois do orificio bucal e en conexión co tubo dixestivo, que posúen moitos animais.

3. Método de respiración artificial que consiste basicamente en inducir a respiración do paciente expirando fortemente na súa boca.

Labios como parte da cara.

1. Abertura que comunica a parte exterior coa interior dalgunha cousa.

2. Abertura dun zapón.

3. Abertura que teñen na táboa harmónica os instrumentos de corda da familia dos laúdes.

4. Abertura entre dúas partes fixas ou móbiles dunha ferramenta ou dun instrumento.

5. ...

Elemento non metálico que pertence ao grupo III A da táboa periódica, de número de oxidación 3 e masa atómica 10,81. O boro emprégase en técnicas nucleares, e como mellorador de combustibles en motores de reacción.

Calquera composto formado por boro e hidróxeno.

Cada unha das dúas formas sólidas de fórmula empírica BN.

Sólido semitransparente, de aspecto vítreo, higroscópico, preparado pola ignición do ácido bórico. Emprégase en metalurxia, en análise química e na fabricación de vidros resistentes ao lume.

Líquido incoloro que se emprega como catalizador en síntese orgánica e como materia prima para a obtención de moitos compostos de boro.

Ácido de Lewis máis forte que se coñece, polo que ten un alto valor como catalizador en química orgánica.