"llo" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 3249.
-
-
Ovopositor transformado nunha puga con capacidade para inocular veleno que presentan as femias de certos himenópteros.
-
acúleo.
-
Punta de ferro que se coloca nun dos cabos dunha aguillada para aplicar aos animais.
-
Rocha ou con agudo que sobresae no mar.
-
Aquilo que aguilloa a alguén.
-
-
-
Presente que se dá polo Nadal, Aninovo ou Reis.
-
Recompensa que se lle dá a unha persoa que realiza un traballo ben feito ou que anuncia boas novas.
-
Recompensa que reciben os grupos de xente nova que van pedindo polas casas nas festas de Aninovo e Reis.
-
s m
-
-
-
Barriña de metal ou doutra materia dura, acabada en punta.
-
-
Barra pequena, fina e longa, normalmente de metal, rematada en punta nun extremo e cun burato no outro polo que se fai pasar o fío, usada para coser e bordar.
-
Peza metálica alongada acabada en gancho e provista de medios para cerrar o que serve para formar a malla nas máquinas de fabricación de xéneros de punto.
-
-
-
Peixe da familia dos belónidos, de corpo alongado e moderadamente comprimido, de cor prateada e verdosa no lombo, coas mandíbulas prolongadas nun bico agudo e dentado, as aletas dorsal e anal moi posteriores e a caudal en forma de furca pronunciada.
-
Nome que reciben algunhas especies de peixes da familia dos singnátidos, de aspecto semellante ao cabaliño de mar pero co corpo estirado.
-
-
Picor ou sabor acedo que teñen algúns viños, especialmente os novos
-
Acabamento rematado en punta, cuberta cónica ou piramidal de gran pendente, nunha construción.
-
-
...
-
-
-
-
Atar o calzado ou unha vestimenta con agulletas.
-
Enrolarse sobre si mesmas as follas dunha planta debido á excesiva calor, especialmente as follas do millo.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Roedor sudamericano dos xéneros Dasyprocta e Myoprocta que pertence á familia dos dasipróctidos. De pelame dourado a vermello, ten a cola e as orellas curtas, e extremidades longas que lle permiten o salto. Viven nos lindes das selvas alimentándose de raíces e grans.
-
-
-
Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.
-
Nome xenérico dado antigamente aos gases.
-
-
O aire como medio, por oposición á terra e á auga.
-
ento de pouca intensidade.
-
-
Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.
-
Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.
-
-
Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.
-
Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.
-
...
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Mineral do grupo da melilita que cristaliza no sistema tetragonal e os cristais son pequenos, de exfoliación clara e cor grisallo-verdosa ou acastañada e estan dispostos en cavidades de drusas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Sulfuro de manganeso que cristaliza no sistema cúbico, e os seus cristais adoptan unha estrutura maclada como a blenda; de cor negra-ferrosa ou acastañada e brillo semimetálico. OBS: Tamén se denomina blenda manganesífera.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Respirar de forma axitadapor mor dun traballo intenso, da calor ou da emoción.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Peza ou aparello almofadado que consiste nun coxín cheo de palla, borra ou outros materiais que levan as bestas de carga, colocada no seu lombo e cinguida ao ventre por unhas correas.