"dril" (En toda a entrada)

Óso plano da cadeira que conecta o sacro co fémur e une o tronco coa extremidade inferior. Articúlase por diante co seu homónimo na sínfise púbica, por detrás co sacro e lateralmente co fémur. Está composto polo íleo, o isquion e a pube.

Parte avultada do corpo das persoas e doutros mamíferos na que a perna ou a pata se une ao corpo.

Parte baixa do lombo das persoas.

1. Figura, obxecto ou espazo de forma cadrada ou rectangular.

2. Armazón, xeralmente de forma cadrada ou rectangular, que sostén algunha cousa polos bordos.

3. Pintura, debuxo ou gravado non mural que se realiza normalmente sobre tea ou táboa.

4. Antiga formación da infantaría en figura de cuadrilátero que presentaba catro caras ao inimigo.

1. Texto resumido ou gráfico esquematizado por medio de chaves ou de casas, que destaca do resto do texto e que pode ocupar unha ou máis páxinas.

2. Exposición oral ou escrita dun tema.

Armadura metálica dunha bicicleta.

1. ...

Material plástico que, mesturado cun líquido, se volve adhesivo e capaz de unir fragmentos ou masas sólidas.

1. Material en po, constituído fundamentalmente por compostos de calcio que, amasado con auga, da a pasta de cemento, que permite a adhesión adecuada de pedras e ladrillos.

2. Formigón que se reforza con varas de ferro para que sexa máis resistente.

Substancia sólida que se estabiliza entre as partículas dun solo.

Materia mineral, precipitada quimicamente nos espazos intergranulares dunha rocha sedimentaria detrítica.

Substancia que se emprega para a cementación dun metal.

Substancia dura que recobre a dentina da raíz dos dentes.

Pedra sen labrar ou partículas de mármore, segundo o tratado arquitectónico de Vitrubio.

Relativo ou pertencente aos cercopitecoideos.

Primate da superfamilia dos cercopitecoideos.

Superfamilia de primates, propios do continente americano, de orificios nasais próximos, colas non prénsiles que poden opor o polgar ao resto dos dedos. Pertencen a esta superfamilia o mandril, o macaco e o narigudo.

Relativo ou pertencente á cadeira.

Glándula excretora que se localiza na base das patas dalgúns artrópodos.

cadril. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Que ten catro ángulos.

Aplícase ao prisma que ten cuadriláteros como bases.

Que consta de catro lados.

1. Polígono que ten catro lados.

2. Figura esférica determinada por catro liñas sobre a esfera que determinan catro puntos sobre ela.

3. Figura con lados e ángulos interiores iguais.

Plataforma con forma de cuadrilátero que está rodeada por tres filas de cordas e con piso cuberto de lona, onde se celebran combates de boxeo ou doutros deportes de loita.

Representación xeométrica ideal, en forma de cuadrilátero, dun sistema vocálico que Daniel Jones propuxo en 1917 para de definir todos os sistemas vocálicos das linguas naturais.

Que fala ou se desenvolve con facilidade en catro linguas.

Que está escrito ou expresado en catro linguas.

1. Conxunto de persoas que se xuntan para realizar un traballo.

2. Conxunto de persoas non moi numeroso que se xunta de modo libre e deliberado por algunha circunstancia.

3. Conxunto de persoas non moi numeroso que se relaciona ou actúa en común para realizar actos delituosos.

4. Conxunto de toureiros dirixido por un primeiro matador.

Grupo armado da Santa Irmandade creado polos Reis Católicos para controlar o bandoleirismo e a delincuencia.

Cada unha das catro seccións que compuñan o Concejo de la Mesta.