"chamado" (En toda a entrada)

Elemento metálico de número atómico 83 e peso atómico 208,980, que pertence ao grupo 5B da táboa periódica. Emprégase na medición de campos magnéticos, na construción de termopilas solares ou como aditivo para mellorar a mecanizabilidade dalgunhas aliaxes.

Po branco amorfo de acción antiséptica. É adecuado para combater as amigdalites e outras afeccións farínxeas.

Cristais lustrosos higroscópicos moi empregado tanto en uso directo (en pinturas, medicamentos) coma na preparación de moitos outros compostos.

Trióxido de bismuto que se encontra na natureza en forma do mineral chamado bismita.

Denominación non sistemática do carbonato básico de bismuto que se utiliza como astrinxente, antiácido e absorbente.

Denominación non sistemática do sal de bismuto básico do ácido gálico que se emprega como antidiarreico e como protector e secante en úlceras e feridas.

Nome non sistemático do dihidroxinitrato de bismuto, de acción antiácida e absorbente, que se emprega en farmacia, perfumaría, cosmética ou esmaltes cerámicos.

Corpo de calquera material que posúe forma esférica.

Xogo infantil no que se tenta introducir unhas pequenas bólas de vidro ou barro nuns pequenos buracos feitos no chan, facéndoas chocar coas do contrario para afastalo da proximidade do oco.

Motivo ornamental que consiste nunha esfera colocada como remate.

Conxunto de puntos x que cumpren que a distancia a un determinado punto fixo a, chamado centro, é menor ou igual que un número fixo r, chamado raio.

Peza esférica, de gran dureza e resistencia ao desgaste que se emprega como elemento de rodamento.

Masa de graxa situada en cada meixela, entre o maseter e o bucinador, moi desenvolvida nos nenos.

Cogomelo de cor branca do xénero Agaricus.

Conxunto formado por dous ou tres discos, de lona ou metálicos, cruzados perpendicularmente e usados nos barcos e nos semáforos para efectuar sinais.

Lance da rede ou do aparello chamado boliche.

Pesca que se colle dunha vez co boliche.

Barra de madeira que, encaixada na segorella e colocada de forma perpendicular ás rodas do muíño, se emprega para regular a caída do gran.

Táboa fixada no bordo dunha embarcación a remo onde van colocados os toletes.

Que chama ou serve para chamar. Tm s.

Peza de metal, de diversas formas, colocada na parte superior dunha porta coa que se bate nesta para chamar.

1. Facer que unha persoa ou animal atenda ou acuda ao pronunciar o seu nome en voz alta ou facer ruídos e acenos.

2. Comunicarse ou tentar comunicarse con alguén a través do teléfono.

3. Facer, utilizando o medio establecido para ese fin, que unha persoa acuda a un lugar determinado.

4. Accionar o botón que pon en funcionamento o mecanismo dun ascensor.

Pedirlle axuda a alguén.

1. Aplicar un nome ou un sobrenome a alguén ou a algo.

2. Aplicar a alguén un cualificativo que exprese algún tipo de sentimento.

Guiar un animal de tiro polo lugar axeitado.

...

Que coadxuva. Tm s.

Que coopera na acción doutros axentes.

Que intervén nun proceso xudicial, sen ser chamado inicialmente como parte demandante ou demandada, e que ten un dereito ou interese lexítimo que poden resultar afectados pola sentenza. Tm s.

Fármaco que contribúe, nunha prescrición, á eficacia do medicamento principal.

Substancia útil na elaboración de praguicidas que teñen a capacidade de modificar axeitadamente as propiedades físicas e químicas das materias activas.

Substancia ou materia que non se consome como ingrediente alimentario por ela mesma e que se emprega na elaboración das materias primas, alimentos ou os seus ingredientes.

1. Acción de comunicar ou de comunicarse.

2. Intercambio verbal de información no que un individuo (emisor) produce unha mensaxe, destinado a outro, chamado receptor ou destinatario.

3. Transmisión de información dun punto a outro mediante un enlace telefónico, telegráfico, radioeléctrico ou vía satélite.

4. Feito de transmitir unha mensaxe, establecendo unha relación e unha interacción sociais.

5. Transmisión de información entre animais que ten como finalidade provocar un cambio na conduta.

6. Transmisión de significados culturais que se dirixe a un gran público a través dos medios de comunicación de masas.

7. Acción de comunicarse a través da linguaxe corporal.

1. Medio polo que se establece un contacto ou unión entre dous lugares.

2. ...