"carbo" (En toda a entrada)

Que acelera.

Dispositivo que acelera ou retarda o movemento dun mecanismo.

ariante do método do Carbono 14 realizada mediante o acelerador ou coa espectometría de aceleración de partículas. Mide a cantidade de isótopo na mostra contando directamente os átomos remanentes, en lugar de facelo a través da súa radiación.

Motor-foguete auxiliar de gran potencia que serve para dar a un foguete espacial pesado a velocidade inicial.

1. Mecanismo que comanda a admisión da mestura gasosa nun motor endotérmico.

2. Pedal ou panca que ao accionarse pon en funcionamento este mecanismo.

Dispositivo destinado a acelerar os electróns nun tubo de raios catódicos ou en calquera tubo electrónico.

Composto químico engadido aos reveladores para acelerar a acción lenta dos axentes redutores.

Bomba intercalada nun circuíto de calefacción central que activa a circulación da auga.

...

1. Relativo ou pertencente ao acetileno.

2. Relativo ou pertencente ao enlace triplo entre dous átomos de carbono ou aos compostos orgánicos que o conteñen, e que cando se atopa ao final dunha cadea os compostos acetilénicos califícanse como terminais.

3. Hidrocarburo da serie acetilénica.

Serie de hidrocarburos alifáticos insaturados, de fórmula xeral C n H 2n-2 , constituída polo acetileno e os seus homólogos superiores, e que se caracteriza pola presenza dun enlace triplo. Por extensión, conxunto dos compostos orgánicos nos que existe cando menos un enlace triplo. A existencia dunha gran variedade de produtos que proveñen dos compostos acetilénicos explica a importancia industrial do acetileno.

Que ten un sabor semellante ao do limón ou ao do vinagre.

1. Relativo ou pertencente aos ácidos.

2. Aplícase ás solucións ou mesturas onde hai presente un ácido libre.

3. Aplícase aos sales que conteñen hidróxeno substituíble polos metais.

4. Propiedade dos ácidos e das súas solucións de facer virar os indicadores á cor correspondente á forma ácida.

Substancia qu se caracteriza quimicamente polo feito de provocar cambios de cor nos indicadores. Reaccionan coas bases, formando compostos neutros denominados sales.

Conxunto de drogas sintéticas.

Substancia orgánica que ten como mínimo unha función ácido carboxílico e unha función alcohol.

Calquera das substancias orgánicas de fórmula xeral R-COOH, que teñen na súa molécula un ou varios grupos carboxilo.

...

1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

ento de pouca intensidade.

1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

...

Cada un dos óxidos, dos hidróxidos e dos carbonatos dos metais alcalinos.

Cada un dos hidróxidos dos metais alcalinos e, por extensión, do calcio e do bario.

Solución acuosa de amoníaco.

1. Disolución que contén esencialmente etanol e se emprega como disolvente e desinfectante en uso externo e como depresor do sistema nervioso central en uso interno.

2. Toda clase de bebida obtida a partir dunha destilación.

Nome xenérico das substancias orgánicas caracterizadas pola presenza dun grupo funcional hidróxilo -OH, enlazado directamente a un carbono alifático.

Extracto alcohólico de melisa, peles de limón e laranxa, noz moscada e canela.

Alcohol desnaturalizado, utilizado como combustible.

Solución alcohólica de esencia de romeu ao 5%, para friccións en golpes, artritismo e dores sen ferida.

etanol.

metanol.

Substancia orgánica que presenta un grupo funcional carbonilo unido a un hidróxeno. En bioquímica, algúns aldehidos (gliceraldehido, acetalcehido ou piruvaldehido) son intermediarios importantes no metabolismo. Industrialmente, o formaldehido e o acetildehido teñen unha aplicación moi extensa.

acetaldehido.

formaldehido.

acetaldehido.