"capacitado" (En toda a entrada)

1. Percibir algo con claridade a través dos sentidos.

2. Distinguir unha cousa fixándose nas diferenzas que ten con outras.

Encargar o xuíz a unha persoa a tutela dun menor ou dun incapacitado, ou o exercicio dun cargo determinado.

1. Relativo ou pertencente ao fisco.

2. Conxunto de instrumentos establecidos pola administración para regular a obtención de recursos provenientes da recadación de impostos.

Relativo ou pertencente ao cargo de fiscal.

Funcionario que representa e defende xudicialmente os intereses do Estado e da cousa pública, que intervén e protexe os intereses dos ausentes, dos menores e dos incapacitados, e promove a investigación e a comprobación dos feitos e a imposición de penas.

incapacitar.

Que non ten capacidade para realizar algo.

discapacitado.

Facer a alguén incapaz.

Declarar xudicialmente que unha persoa non pode gobernarse por ela mesma por causa de doenza ou deficiencia persistente de carácter físico ou psíquico e determinar a extensión e os límites da súa capacidade de obrar.

Que non é útil ou que non ten utilidade. Tm s.

Que é pouco hábil. Tm s.

Que está incapacitado fisicamente. Tm s.

Persoa á que se lle encomenda a tutela da persoa, dos bens, ou de ambos os dous, dos menores que non están suxeitos á patria potestade ou dos incapacitados.

Profesor responsable da educación dun grupo de alumnos.

Poder outorgado pola lei ao titor, que ten como obxecto a protección e defensa dos menores de idade orfos e dos incapacitados, e do seu patrimonio.

Defensa ou protección de algo ou alguén.

Sistema de goberno dun territorio por parte dunha potencia administradora ata que este estea en condicións de autogobernarse.