incapacitar

incapacitar

incapaz

  1. v t

    Facer a alguén incapaz.

  2. v t [DER ]

    Declarar xudicialmente que unha persoa non pode gobernarse por ela mesma por causa de doenza ou deficiencia persistente de carácter físico ou psíquico e determinar a extensión e os límites da súa capacidade de obrar.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • A lesión incapacitouno para xogar ao balonmán
Conxugar
VERBO incapacitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incapacito
incapacitas
incapacita
incapacitamos
incapacitades
incapacitan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incapacitaba
incapacitabas
incapacitaba
incapacitabamos
incapacitabades
incapacitaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incapacitei
incapacitaches
incapacitou
incapacitamos
incapacitastes
incapacitaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incapacitara
incapacitaras
incapacitara
incapacitaramos
incapacitarades
incapacitaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incapacitarei
incapacitarás
incapacitará
incapacitaremos
incapacitaredes
incapacitarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incapacitaría
incapacitarías
incapacitaría
incapacitariamos
incapacitariades
incapacitarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incapacite
incapacites
incapacite
incapacitemos
incapacitedes
incapaciten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incapacitase
incapacitases
incapacitase
incapacitasemos
incapacitasedes
incapacitasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incapacitar
incapacitares
incapacitar
incapacitarmos
incapacitardes
incapacitaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
incapacita
-
-
incapacitade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
incapacitar
incapacitares
incapacitar
incapacitarmos
incapacitardes
incapacitaren
Xerundio incapacitando
Participio incapacitado
incapacitada
incapacitados
incapacitadas