"Teresa" (En toda a entrada)

Admisión para ser oído, principalmente cando a concede algunha autoridade.

Conxunto de persoas que asiste a un espectáculo ou que decide sintonizar un programa dun medio de comunicación.

Lugar onde se xuntan os Tribunais de Xustiza para celebrar as audiencias.

1. Acto de escoitar a calquera persoa que intervén nun proceso xudicial.

2. Acto de dar a unha parte ou a un interesado a oportunidade de formular alegacións en defensa dos seus dereitos nun proceso xudicial.

Órgano colexiado para a administración de xustiza, que polo xeral encarna a suprema instancia.

1. Tribunal do bispo.

2. Xurisdición recoñecida aos  bispos polo emperador Constantino (318), con tendencia a ser limitada aos  asuntos entre clérigos.

...

Acción e efecto de avaliar.

Comprobación mediante determinadas probas da consecución dos obxectivos pedagóxicos propostos.

1. alor atribuído a un ben ou un dereito.

2. alor atribuído a un ben ou dereito obxecto de expropiación forzosa, establecido de mutuo acordo entre a administración e o interesado.

Que desenvolve unha acción.

Persoa que ten a misión de obrar en representación de alguén.

Poder ou causa activa que produce un efecto ou un fenómeno determinado.

Aquel que executa actos que poden producir ou producen efectos xurídicos

1. Aquel ou aquilo que realiza a acción expresada polo verbo.

2. Complemento do verbo en voz pasiva, introducido xeralmente pola preposición por, que expresa a cousa ou persoa que realiza a acción.

Papel actancial, segundo a tipoloxía de Greimas, desempeñado polos personaxes que cumpren determinados procesos ou accións.

Substancia química natural ou de síntese que evita o desenvolvemento ou que é quen de eliminar os microorganismos patóxenos específicos dun proceso infeccioso.

Persoa que pola súa profesión fai de intermediario en operacións comerciais de compra-venda de mercadorías.

...

1. Asento estreito e longo en que poden sentar varias persoas á vez.

2. Táboa que vai fixada de banda a banda en certas embarcacións menores destinada ao asento dos remeiros.

1. Táboa sólida, de madeira ou metal, xeralmente horizontal, que posúe os dispositivos necesarios para efectuar diversos traballos.

2. Estrutura que soporta os diferentes mecanismos de certas máquinas.

1. Institución económica que acepta ou facilita fondos en préstamo.

2. Oficina onde se desenvolven as actividades dunha entidade bancaria.

3. Institución económica que ten como funcións esenciais a emisión de billetes, a actuación como prestamista en última instancia, facer de banqueiro ou caixeiro do goberno, operar como xestor e depositario das reservas de ouro e de divisas, e asumir a xestión da débeda pública.

4. ...

Persoa con calidades para buscar a mellor maneira de vivir.

Persoa interesada en coñecer a vida dos demais.

1. Peza de roupa que adoita abotoar por diante, de forma folgada e de manga curta, media ou longa.

2. Peza de roupa resistente que abotoa ou ata por detrás, que se lles pon aos enfermos mentais para os suxeitar.

1. Tubo de metal que forma o recubrimento interior do canón.

2. Revestimento metálico que se coloca no interior dun espazo oco para aumentar a súa resistencia.

3. Revestimento tubular disposto no interior do cilindro que fai de superficie para que escorregue o pistón.

Cuberta corporal abandonada que conserva a forma do animal que a orixinou.

Parte externa que reviste os legumes ou os froitos.

Tecido que envolve o feto.

Amor desinteresado que non busca o ben propio, senón a entrega aos demais.

Ben, diñeiro ou axuda que se dá a unha persoa necesitada.

Iconografía que representa unha moza aleitando un vello.

Membro dunha congregación relixiosa feminina dedicada á asistencia dos pobres e ao ensino. Foi fundada en Francia (1633) por san Vicente de Paúl e Louise de Marillac.

Acción, efecto ou xeito de compoñer(se) ou de compor(se).

1. Aquilo que se compón.

2. Obra artística musical ou literaria.

Proporción dos distintos elementos que forman parte dun composto ou dunha mestura.

Disposición, nunha determinada obra, de figuras, cores, volumes, formas ou outros elementos.

Parte do estudo da música que versa sobre as regras para compoñer.

Unión de dous ou máis elementos constitutivos que existen previamente como palabras na lingua, e que forman unha palabra nova cun significado conceptual propio e autónomo.

Conxunto de operacións necesarias para levar a cabo a reprodución dun texto sobre un soporte apto para imprimilo.

1. ...

Citar ou avisar aos interesados para que asistan a un lugar, a algunha cita ou reunión, ou para que participen nun acto xuntamente con outros.

Comunicar publicamente a data e as condicións para poder participar nun concurso, nunha oposición ou nunha competición.