"Sofía" (En toda a entrada)

Termo empregado na filosofía moderna para designar a teoría dos valores, introducido por P. Lapie e por E. von Hartmann.

Ciencia que estuda a orixe e a historia dos títulos e das dignidades. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Persoa que recibiu o grao concedido ao rematar o bacharelato.

1. Persoa que posuía, segundo o regulamento universitario medieval, o primeiro grao académico das diferentes facultades, acadado mediante exame de coñecementos.

2. Persoa que recibiu o primeiro grao académico outorgado nas facultades eclesiásticas de filosofía, teoloxía e dereito canónico.

1. Principio ou lei xeral que goberna o tratamento ou a aplicación dalgunha cousa.

2. Conxunto de regras que establecen a relación equilibrada e harmónica das dimensións de algo conforme a un modelo ideal.

3. Conxunto de normas que regulan a proporción e a simetría en arquitectura e en escultura.

4. Principio a priori do uso recto de certas facultades do coñecemento na filosofía kantiana.

5. Norma ou regra á que obedece o proceso lóxico.

1. Relación dos santos canonizados pola Igrexa Católica.

2. Catálogo ou lista de libros que forman o patrimonio revelado, sagrado, oficial ou ortodoxo dunha relixión, e que constitúen a súa base doutrinal.

3. Colección dos libros recoñecidos e aceptados como inspirados e que constitúen a lista oficial dos libros da Biblia.

...

Relativo a Descartes, ás súas teorías ou á súa filosofía.

Partidario da filosofía de Descartes.

1. s f Sistema ou conxunto de coñecementos, que intentan ser obxectivos, sobre a natureza e os seus fenómenos. Son elaborados a partir da observación, a experimentación e a utilización de teorías. Aspira a formular as leis que rexen os fenómenos. Caracterízase pola capacidade de facer previsións (exactas) sobre unha parte da realidade.

2. Ciencias que empregan os resultados científicos ao servizo das aplicacións técnicas.

3. matemática.

4. Expresión empregada para as ciencias sociais, a filosofía, a historia e tamén o dereito e a psicoloxía individual.

5. Ciencias que teñen por obxecto o estudo da natureza nas súas distintas facetas e que engloba a física, a química, a bioloxía e a xeoloxía.

6. Parte do saber científico que ten por obxecto o coñecemento da realidade. Engloba a lóxica e a matemática.

7. Disciplinas que teñen como obxecto de estudo as estruturas e procesos sociais, económicos e políticos.

Cada departamento de coñecementos sistematizados considerado como campo de investigación ou obxecto de estudo.

Conxunto de coñecementos dunha persoa.

...

Persoa que utiliza os servizos dun profesional ou dunha empresa, en especial quen o fai habitualmente.

1. Ordenador que recibe servizos doutro, ou proceso que recibe servizos doutro proceso.

2. Filosofía ou sistema de organización informático que se basea no emprego, nunha rede, dun ou máis ordenadores de gran potencia onde se centralizan unha serie de tarefas para as que se necesita gran capacidade de cálculo ou onde se almacena información.

1. Individuo libre que, na antiga Roma, se situaba baixo a protección dun patrón, con frecuencia de orixe patricia.

2. Persoa que permanecía baixo a protección doutra no réxime feudal.