"Meri" (En toda a entrada)

Barriña de metal ou doutra materia dura, acabada en punta.

1. Barra pequena, fina e longa, normalmente de metal, rematada en punta nun extremo e cun burato no outro polo que se fai pasar o fío, usada para coser e bordar.

2. Peza metálica alongada acabada en gancho e provista de medios para cerrar o que serve para formar a malla nas máquinas de fabricación de xéneros de punto.

1. Peixe da familia dos belónidos, de corpo alongado e moderadamente comprimido, de cor prateada e verdosa no lombo, coas mandíbulas prolongadas nun bico agudo e dentado, as aletas dorsal e anal moi posteriores e a caudal en forma de furca pronunciada.

2. Nome que reciben algunhas especies de peixes da familia dos singnátidos, de aspecto semellante ao cabaliño de mar pero co corpo estirado.

Picor ou sabor acedo que teñen algúns viños, especialmente os novos

Acabamento rematado en punta, cuberta cónica ou piramidal de gran pendente, nunha construción.

1. ...

Relativo ou pertencente aos aimarás ou á súa lingua.

Individuo do grupo étnico aimará.

Grupo étnico que habita unha gran parte da conca do lago Titicaca, entre Bolivia e Perú.

Lingua amerindia da póla andina de América do Sur.

1. Relativo ou pertencente ao pobo ainu ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo ainu.

3. Pobo de Asia oriental que habita en diversas illas setentrionais de Xapón.

4. Lingua que fala o pobo ainu. As investigacións toponímicas evidenciaron que era a lingua autóctona do arquipélago xaponés ata a chegada dos grupos continentais.

Grupo humano leucodermo que se localiza na parte meridional da illa de Sakhalin e setentrional da illa de Hokkaido. A orixe desta raza aínda non é segura; trátase dun grupo leucodermo illado en medio de grupos xantodermos. Os datos arqueolóxicos permiten remontar a historia dos ainu a uns 12.000 anos como mínimo, aínda que non permiten resolver a cuestión das orixes.

Relativo ou pertencente aos akans ou á súa lingua.

Individuo dun grupo étnico akan.

Grupo étnico situado maiormente nas rexións meridionais de Ghana e en parte da Costa de Marfil e Togo.

Lingua níxer-congo do grupo kwa.

erso polirrítmico formado por dous hemistiquios que, segundo as leis da métrica catalá, francesa e inglesa, é de 12 sílabas; segundo as métricas castelá e italiana resulta de 14. Tm adx.

Liña de limitación da soberanía castelá das terras americanas, establecida polo papa Alexandre VI pola bula Inter coetera.

Relativo ou pertencente aos algonquinos ou á súa lingua.

Individuo dalgunha das diversas tribos algonquinas.

Conxunto de tribos amerindias que se espallaron, a partir da zona que circunda a baía de Hudson, por América do Norte; na actualidade localízanse ao L de Otawa (Canadá) e nalgúns territorios dispersos de EE UU.

Familia de linguas amerindias da póla setentrional, moitas delas en vías de extinción. Forman parte desta familia o cree, o cheyenne, creek-seminole e o arapaho.

Conxunto de follas en que se rexistran a totalidade dos días do ano acompañado de datos astronómicos, prognósticos meteorolóxicos e datos das festas e feiras.

Publicación en que se atopan tabulados en función do día, hora e meridiano de Greenwich, todos os elementos variables dos astros que son necesarios para a navegación astronómica.

Almanaque náutico adaptado ás necesidades da navegación aérea.

Relativo ou pertencente a Almería ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Almería.