"3" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 874.

    1. Elemento radioactivo de número atómico 89. A masa atómica do seu isótopo máis característico é 227.

    2. Serie radioactiva natural, co actinio 227 como elemento máis característico, que comeza co uranio 235 e remata co chumbo 207.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. acugular.

    2. Ferrado con capacidade de 19,18 a 30,02 litros.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao africanismo.

    2. Que se dedica aos estudos antropolóxicos, arqueolóxicos, etnográficos ou doutra índole relativos a África. Tm s.

    3. Que defende os intereses africanos ou é partidario deles. Tm s.

    4. Militares españois, principalmente oficiais, que prestaron servizo en África durante a ditadura de Miguel Primo de Rivera (1923-1930).

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. aglomerar. 

    2. Resultado dunha aglomeración.

      1. Rocha clástica (ou detrítica) pouco coherente constituída por fragmentos de rochas anteriores unidos por cemento.

      2. Conxunto non consolidado de materiais piroclásticos (volcánicos) angulosos de máis de 3,2 cm de diámetro.

      1. Material resultante dun proceso de aglomeración. Casos particulares de aglomerados son as láminas de partículas ou de fibras, de carbón ou doutros produtos.

      2. Aglomerado de po de carbón, en forma de ladrillo (utilizado polos ferrocarrís e os barcos de vapor), ou de bólas ou ovoides (empregados nos fogares).

      3. Aglomerado feito cos restos da fabricación de cortizas. A cortiza tritúrase de forma que se converte nun granulado, que é escaldado e aglomerado a presión seguindo procedementos especiais segundo as diversas clases de aglomerado: aglomerado negro, aglomerado branco, aglomerado para discos e aglomerado para tapóns.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos agostiños, a santo Agostiño e á súa doutrina.

      1. Membro dunha orde ou congregación agostiña.

      2. Membro dunha congregación relixiosa fundada en 1845 polo pai de Alzon.

      3. Membro da orde relixiosa xurdida a partir da reforma iniciada por Andrés Díaz en Nápoles en 1592. Une a vida contemplativa coa activa.

      4. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma dos cóengos en tempos da reforma gregoriana que recollía as experiencias dos monxes de San Rufo de Aviñón, fundada en 1309.

      5. Membro da orde mendicante creada polo papa Alexandre IV (1256).

      6. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma da congregación dos ermitáns de santo Agostiño, na Provincia de Castela, presidida entón por frei Luís de León (1537-1591).

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

      2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

    1. O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

    2. ento de pouca intensidade.

      1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

      2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

    3. Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

    4. Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

    5. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos aiúbidas.

    2. Membro da dinastía aiíbida.

    3. Dinastía musulmá iniciada en 1171 por Salãh al-Dĩn ibn Ayyũb (Saladino), visir do derradeiro califa fatimita de Exipto.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que é de cor branca.

      1. Relativo á uva e ao viño do mesmo nome.

      2. ariedade de uva branca que se cultiva, especialmente, no Salnés, no Rosal, no Condado e en Soutomaior.

      3. iño branco, amparado pola Denominación de Orixe Rías Baixas, en que o 70% é uva albariña e, o 30% restante, treixadura e outras. Caracterízase por ter unha cor amarela pálida e brillante.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Árbore do xénero Larix, da familia das pináceas, de acículas caducas, dispostas en verticilos sobre os braquiblastos.

    2. Árbore da familia das pináceas que se caracteriza por ter de 30 a 40 acículas por roseta.

    3. Alerce da familia das pináceas que presenta de 15 a 30 acículas por roseta.

    4. Alerce da familia das pináceas que se caracteriza por ter as escamas das piñas viradas cara a fóra.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Hostal que na Idade Media contaba cun conxunto de instalacións onde os comerciantes estranxeiros podían aloxarse e realizar as súas transaccións comerciais.

    2. Peixe, da familia dos tríglidos, de corpo e fociño alongados. Vive en fondos areosos e de lama desde 20 a 300 m de profundidade.

    VER O DETALLE DO TERMO