aparear

aparear

parear

  1. v t

    Unir un macho e unha femia para que copulen.

  2. v pron

    Xuntarse dous animais de distinto sexo para reproducirse.

Confrontaciones

aparellar, emparellar

Citas

  • Aparearon os seus gatos porque son os dous siameses
Conjugar
VERBO aparear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apareo
apareas
aparea
apareamos
apareades
aparean
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apareaba
apareabas
apareaba
apareabamos
apareabades
apareaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apareei
apareaches
apareou
apareamos
apareastes
aparearon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apareara
aparearas
apareara
aparearamos
aparearades
aparearan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aparearei
aparearás
apareará
aparearemos
aparearedes
aparearán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aparearía
aparearías
aparearía
apareariamos
apareariades
aparearían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aparee
aparees
aparee
apareemos
apareedes
apareen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aparease
apareases
aparease
apareasemos
apareasedes
apareasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aparear
apareares
aparear
aparearmos
apareardes
aparearen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
aparea
-
-
apareade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aparear
apareares
aparear
aparearmos
apareardes
aparearen
Xerundio apareando
Participio apareado
apareada
apareados
apareadas