aparear

Escoitar
aparear

parear

  1. v t

    Unir un macho e unha femia para que copulen.
  2. v pron

    Xuntarse dous animais de distinto sexo para reproducirse.

Confrontacións

aparellar, emparellar

Citas

  • Aparearon os seus gatos porque son os dous siameses

Palabras veciñas

aparcar apardazado -da apareamento aparear aparecemento aparecer aparecido -da
Conxugar
VERBO aparear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles apareo
apareas
aparea
apareamos
apareades
aparean
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles apareaba
apareabas
apareaba
apareabamos
apareabades
apareaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles apareei
apareaches
apareou
apareamos
apareastes
aparearon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles apareara
aparearas
apareara
aparearamos
aparearades
aparearan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aparearei
aparearás
apareará
aparearemos
aparearedes
aparearán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aparearía
aparearías
aparearía
apareariamos
apareariades
aparearían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aparee
aparees
aparee
apareemos
apareedes
apareen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aparease
apareases
aparease
apareasemos
apareasedes
apareasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aparear
apareares
aparear
aparearmos
apareardes
aparearen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
aparea
-
-
apareade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aparear
apareares
aparear
aparearmos
apareardes
aparearen
Xerundio apareando
Participio apareado
apareada
apareados
apareadas