perfección

1. s f

   Calidade do que é perfecto.

2. s f

   Cousa perfecta.

3. 1. s [FILOS/RELIX ]

      Realización dun fin ou correspondencia de calquera cousa á norma ou tipo, de forma que non pode ser mellorada.

   2. perfección cristiá [RELIX ]

      Práctica do amor a Deus e ao próximo dunha maneira eminente, aínda que sempre perfectible, polo feito de que só Deus é perfecto.

4. s f [DER ]

   Fase e momento dos actos xurídicos en que, ao concorrer os requisitos, nacen dereitos e obrigas.

Antónimos

Refranes

• O ben feito ben parece e o que o fai algo merece.
• O pan ben arrendado énchelle a eira ao seu amo.
• Pan ben sachado énchelle o cabazo ao amo.