ángulo

Rexión do plano limitada por dúas semirrectas de orixe común. A unidade habitual para medilo é o grao sesaxesimal.

Ángulo menor ca o recto.

Rexión do espazo obtida como intersección de dous semiespazos.

Ángulo que ten o vértice no centro dunha circunferencia e ten como lados dous raios.

Ángulo maior ca o recto.

Ángulo que ten os lados formando unha soa recta.

Ángulo sólido formado pola intersección de tres ou máis semiespazos determinados por planos que teñen un punto común.

Ángulo que ten os lados perpendiculares.

Dous ángulos contidos no mesmo plano que teñen o mesmo vértice e situados aos dous lados dunha semirrecta que lles fai de costado común.

Dous ángulos convexos que suman un ángulo recto.

Dous ángulos que teñen o vértice e un lado común, sen estar un contido no outro.

Ángulos que teñen o mesmo vértice e nos que os lados dun, son a prolongación dos lados do outro.

Dous ángulos convexos que suman dous ángulos rectos.

Ángulo do cono de raios que, nun sistema óptico, parte do obxecto que está limitado pola pupila de entrada.

Ángulo formado polo raio incidente e a normal a unha superficie, que separa os medios, no punto de incidencia.

Ángulo co que debe incidir un raio de luz sobre unha superficie separadora de dous medios con índices de refracción diferentes para que na luz reflectida non haxa compoñente paralela ao plano de incidencia.

Ángulo formado por un raio refractado e a normal á superficie, que separa os medios, no punto de incidencia.

alor mínimo do ángulo de incidencia co que a luz pasa dun medio a outro de índice de refracción menor a partir do que ten lugar a reflexión total.

Ángulo formado por dúas rectas que pasan por dous puntos e converxen no ollo.