entelequia

Escoitar
entelequia

lat entelechĭa gr ἐ ντελέχεια

Plural: entelequias
  1. s f [FILOS ]

    Termo ideado por Aristóteles para designar o feito de posuír a perfección.
  2. s f [FILOS ]

    Realidade que é perfecta en si mesma e que posúe o principio do seu ser.

Palabras vecinas

enteireza enteirizo -za enteiro -ra entelequia entena entendedor -ra entendemento