entelequia

entelequia

lat entelechĭa gr ἐ ντελέχεια

Plural: entelequias
  1. s f [FILOS ]

    Termo ideado por Aristóteles para designar o feito de posuír a perfección.

  2. s f [FILOS ]

    Realidade que é perfecta en si mesma e que posúe o principio do seu ser.