barruñar

< orixe onomatopeica
  1. v i Caer chuvia miúda e pouco intensa. Ex: Non podemos saír á rúa sen paraugas porque non para de barruñar.

Citas

  • Non podemos saír á rúa sen paraugas porque non para de barruñar.
Verbo: barruñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barruño

barruñas

barruña

barruñamos

barruñades

barruñan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barruñaba

barruñabas

barruñaba

barruñabamos

barruñabades

barruñaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barruñei

barruñaches

barruñou

barruñamos

barruñastes

barruñaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barruñara

barruñaras

barruñara

barruñaramos

barruñarades

barruñaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barruñarei

barruñarás

barruñará

barruñaremos

barruñaredes

barruñarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barruñaría

barruñarías

barruñaría

barruñariamos

barruñariades

barruñarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barruñe

barruñes

barruñe

barruñemos

barruñedes

barruñen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barruñase

barruñases

barruñase

barruñasemos

barruñasedes

barruñasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barruñar

barruñares

barruñar

barruñarmos

barruñardes

barruñaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

barruña

-

-

barruñade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barruñar

barruñares

barruñar

barruñarmos

barruñardes

barruñaren

Gerundio

barruñando

Participio

barruñado

barruñada

barruñados

barruñadas