barruntar

< lat promptāre ‘descubrir’
  1. v t Advertir o que vai acontecer baseándose en indicios ou na intuición.
  2. v t Percibir a través do olfacto os animais.

Sinónimos

Citas

  • Barruntei que era un ladrón polos seus movementos sospeitosos
  • Os depredadores barrutan as súas presas
Verbo: barruntar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barrunto

barruntas

barrunta

barruntamos

barruntades

barruntan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barruntaba

barruntabas

barruntaba

barruntabamos

barruntabades

barruntaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barruntei

barruntaches

barruntou

barruntamos

barruntastes

barruntaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barruntara

barruntaras

barruntara

barruntaramos

barruntarades

barruntaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barruntarei

barruntarás

barruntará

barruntaremos

barruntaredes

barruntarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barruntaría

barruntarías

barruntaría

barruntariamos

barruntariades

barruntarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barrunte

barruntes

barrunte

barruntemos

barruntedes

barrunten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barruntase

barruntases

barruntase

barruntasemos

barruntasedes

barruntasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barruntar

barruntares

barruntar

barruntarmos

barruntardes

barruntaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

barrunta

-

-

barruntade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barruntar

barruntares

barruntar

barruntarmos

barruntardes

barruntaren

Gerundio

barruntando

Participio

barruntado

barruntada

barruntados

barruntadas