atusmar

  1. v t Observar con atención e coidado algo ou a alguén. Ex: O gato atusma o rato polo burato, Non ten qué facer e bota o día atusmando os veciños trala ventá.

Citas

  • O gato atusma o rato polo burato, Non ten qué facer e bota o día atusmando os veciños trala ventá.

Palabras vecinas

Verbo: atusmar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atusmo

atusmas

atusma

atusmamos

atusmades

atusman

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atusmaba

atusmabas

atusmaba

atusmabamos

atusmabades

atusmaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atusmei

atusmaches

atusmou

atusmamos

atusmastes

atusmaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atusmara

atusmaras

atusmara

atusmaramos

atusmarades

atusmaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atusmarei

atusmarás

atusmará

atusmaremos

atusmaredes

atusmarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atusmaría

atusmarías

atusmaría

atusmariamos

atusmariades

atusmarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atusme

atusmes

atusme

atusmemos

atusmedes

atusmen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atusmase

atusmases

atusmase

atusmasemos

atusmasedes

atusmasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atusmar

atusmares

atusmar

atusmarmos

atusmardes

atusmaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

atusma

-

-

atusmade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atusmar

atusmares

atusmar

atusmarmos

atusmardes

atusmaren

Gerundio

atusmando

Participio

atusmado

atusmada

atusmados

atusmadas