aseitar

  1. v t Observar algo ou a alguén con atención procurando non ser visto. Ex: O lince aseitaba o coello detrás das árbores.

Confrontaciones

Citas

  • O lince aseitaba o coello detrás das árbores.

Palabras vecinas

Verbo: aseitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aseito

aseitas

aseita

aseitamos

aseitades

aseitan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aseitaba

aseitabas

aseitaba

aseitabamos

aseitabades

aseitaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aseitei

aseitaches

aseitou

aseitamos

aseitastes

aseitaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aseitara

aseitaras

aseitara

aseitaramos

aseitarades

aseitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aseitarei

aseitarás

aseitará

aseitaremos

aseitaredes

aseitarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aseitaría

aseitarías

aseitaría

aseitariamos

aseitariades

aseitarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aseite

aseites

aseite

aseitemos

aseitedes

aseiten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aseitase

aseitases

aseitase

aseitasemos

aseitasedes

aseitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aseitar

aseitares

aseitar

aseitarmos

aseitardes

aseitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aseita

-

-

aseitade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aseitar

aseitares

aseitar

aseitarmos

aseitardes

aseitaren

Gerundio

aseitando

Participio

aseitado

aseitada

aseitados

aseitadas