atar

< lat aptāre ‘axustar’
  1. v t Facer un nó.
  2. v t Suxeitar algo por medio dunha fita. Tm v pron.
  3. v t Impedir unha cousa ou alguén que unha persoa ande con total liberdade.
  4. v t   Poñer en relación unha cousa ou unha persoa con outra.

Citas

  • Atou o cabalo á columna, Os alpinistas átanse para escalar, Atei as caixas para levalas todas dunha vez
  • Non te decatas do que te atan os fillos ata que os tes
  • Os seus desexos átano ao seu traballo, Os recordos da miña nenez átanme ás terras de labranza
  • ¿Quen che atou o lazo do pelo?

Frases hechas

  • Atar a lingua. Conterse, non falar.
  • Atar cabos. Enlazar conceptos, para dar sentido
  • Atar curto. Impedir que algu
  • Atar moscas polo rabo. Facer algo in
  • Nin/non ata nin desata. Que non
Verbo: atar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ato

atas

ata

atamos

atades

atan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ataba

atabas

ataba

atabamos

atabades

ataban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atei

ataches

atou

atamos

atastes

ataron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atara

ataras

atara

ataramos

atarades

ataran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atarei

atarás

atará

ataremos

ataredes

atarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ataría

atarías

ataría

atariamos

atariades

atarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ate

ates

ate

atemos

atedes

aten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atase

atases

atase

atasemos

atasedes

atasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atar

atares

atar

atarmos

atardes

ataren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

ata

-

-

atade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atar

atares

atar

atarmos

atardes

ataren

Gerundio

atando

Participio

atado

atada

atados

atadas