ceibar

< lat sipāre ‘separar’
  1. v t Deixar en liberdade algo ou a alguén que está preso, retido ou gardado.
  2. v t Lanzar ou deixar saír algo con violencia.

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • Ceiba o can para que corra un pouco, Ceibaron os reféns sen recibiren o rescate
  • Para que calara ceiboulle un berro que o deixou teso

Frases hechas

  • Ceibar a lingua. Falar moito.
  • Ceibar os cans na bouza. Suscitar un enfrontamento.
  • Ceibar o carto. Pagar.

Palabras vecinas

Verbo: ceibar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ceibo

ceibas

ceiba

ceibamos

ceibades

ceiban

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ceibaba

ceibabas

ceibaba

ceibabamos

ceibabades

ceibaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ceibei

ceibaches

ceibou

ceibamos

ceibastes

ceibaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ceibara

ceibaras

ceibara

ceibaramos

ceibarades

ceibaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ceibarei

ceibarás

ceibará

ceibaremos

ceibaredes

ceibarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ceibaría

ceibarías

ceibaría

ceibariamos

ceibariades

ceibarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ceibe

ceibes

ceibe

ceibemos

ceibedes

ceiben

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ceibase

ceibases

ceibase

ceibasemos

ceibasedes

ceibasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ceibar

ceibares

ceibar

ceibarmos

ceibardes

ceibaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

ceiba

-

-

ceibade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ceibar

ceibares

ceibar

ceibarmos

ceibardes

ceibaren

Gerundio

ceibando

Participio

ceibado/ceibo

ceibada/ceiba

ceibados/ceibos

ceibadas/ceibas