atardecer

< tarde
  1. v i Comezar a poñerse o sol. Ex: Vai atardecendo, así que é mellor que montemos a tenda de campaña Ex: Quedou un atardecer magnífico

Antónimos

Citas

  • Quedou un atardecer magnífico
  • Vai atardecendo, así que é mellor que montemos a tenda de campaña
Verbo: atardecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

atardece

-

-

-

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

atardecía

-

-

-

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

atardeceu

-

-

-

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

atardecera

-

-

-

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

atardecerá

-

-

-

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

atardecería

-

-

-

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

atardeza

-

-

-

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

atardecese

-

-

-

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

atardecer

-

-

-

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

%

-

-

%

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

atardecer

-

-

-

Gerundio

atardecendo

Participio

atardecido

atardecida

atardecidos

atardecidas