atalingar

  1. v t Atar a áncora ao cabo que a suxeita cun nó mariñeiro específico.
Verbo: atalingar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atalingo

atalingas

atalinga

atalingamos

atalingades

atalingan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atalingaba

atalingabas

atalingaba

atalingabamos

atalingabades

atalingaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atalinguei

atalingaches

atalingou

atalingamos

atalingastes

atalingaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atalingara

atalingaras

atalingara

atalingaramos

atalingarades

atalingaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atalingarei

atalingarás

atalingará

atalingaremos

atalingaredes

atalingarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atalingaría

atalingarías

atalingaría

atalingariamos

atalingariades

atalingarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atalingue

atalingues

atalingue

atalinguemos

atalinguedes

atalinguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atalingase

atalingases

atalingase

atalingasemos

atalingasedes

atalingasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atalingar

atalingares

atalingar

atalingarmos

atalingardes

atalingaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

atalinga

-

-

atalingade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atalingar

atalingares

atalingar

atalingarmos

atalingardes

atalingaren

Gerundio

atalingando

Participio

atalingado

atalingada

atalingados

atalingadas