atallar

< atallo
  1. v t Deter o curso de alguén ou dalgunha cousa.
  2. v i Ir por atallos.
  3. v i Facer que un camiño resulte máis curto.

Sinónimos

Citas

  • Como xa era noite pecha decidín atallar para chegar antes á túa casa
  • Durante o debate o moderador tivo que atallar varias veces o uso da palabra dos interlocutores, Atallamos o ladrón cando fuxía da xoiería
Verbo: atallar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atallo

atallas

atalla

atallamos

atallades

atallan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atallaba

atallabas

atallaba

atallabamos

atallabades

atallaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atallei

atallaches

atallou

atallamos

atallastes

atallaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atallara

atallaras

atallara

atallaramos

atallarades

atallaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atallarei

atallarás

atallará

atallaremos

atallaredes

atallarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atallaría

atallarías

atallaría

atallariamos

atallariades

atallarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atalle

atalles

atalle

atallemos

atalledes

atallen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atallase

atallases

atallase

atallasemos

atallasedes

atallasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atallar

atallares

atallar

atallarmos

atallardes

atallaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

atalla

-

-

atallade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atallar

atallares

atallar

atallarmos

atallardes

atallaren

Gerundio

atallando

Participio

atallado

atallada

atallados

atalladas