atalaia

< ár attali’a ‘espía’
Pliral: atalaias
  1. s f Torre construída nun lugar alto para poder vixiar un campo amplo e avisar do que se descobre.
  2. s f p ext Calquera lugar alto desde o que se outea unha zona grande de terreo.

Citas

  • Dende a atalaia do castelo o sentinela puido enxergar o exército inimigo
  • Os alpinistas albiscaron todo o val dende a atalaia da montaña, O narrador omnisciente contempla os personaxes dende unha atalaia

Palabras vecinas