atafegar

  1. v t Provocar que alguén non respire ou que o faga con dificultade.
  2. v pron Ter dificultades para respirar.
  3. v pron Realizar un traballo aceleradamente con ansia e empeño.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • Levaba tanto tempo no paro que se atafegou co novo emprego
  • O esforzo de subir as escaleiras correndo atafegoume
  • O fume do incendio atafegou o bombeiro
Verbo: atafegar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atafego

atafegas

atafega

atafegamos

atafegades

atafegan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atafegaba

atafegabas

atafegaba

atafegabamos

atafegabades

atafegaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atafeguei

atafegaches

atafegou

atafegamos

atafegastes

atafegaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atafegara

atafegaras

atafegara

atafegaramos

atafegarades

atafegaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atafegarei

atafegarás

atafegará

atafegaremos

atafegaredes

atafegarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atafegaría

atafegarías

atafegaría

atafegariamos

atafegariades

atafegarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atafegue

atafegues

atafegue

atafeguemos

atafeguedes

atafeguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atafegase

atafegases

atafegase

atafegasemos

atafegasedes

atafegasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atafegar

atafegares

atafegar

atafegarmos

atafegardes

atafegaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

atafega

-

-

atafegade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atafegar

atafegares

atafegar

atafegarmos

atafegardes

atafegaren

Gerundio

atafegando

Participio

atafegado

atafegada

atafegados

atafegadas